Facebook ile Bağlan

Çocuk İsimleri

    • Toplam isim: 70

      • Abay: Hünerli
      • Abbas: Aslan, kahraman
      • Abdi: İtaat eden kişi.
      • Abdulkadir: Bitmez tükenmez kuvvet sahibi, her şeyi yapmaya gücü yeten Allah’ın kulu.
      • Abdülaziz: Büyük ve aziz olan izzet ve şeref sahibi Allah’ın kulu.
      • Abidin: Tapan kullar
      • Acar: Becerikli, atılgan.
      • Acun: Dünya, varlık.
      • Ahucan: Çok güzel dost.
      • Akay: Beyaz ay, dolunay.
      • Akel: Dürüst, güvenilir.
      • Akgün: Mutlu, sevinçli gün.
      • Akın: 1-Arkası kesilmeyen bir geliş durumunda olmak. 2-Baskın.
      • Akşın: Açılan gül çiçeği.
      • Aktaç: Beyaz taç, gelin tacı.
      • Aktan: Aydınlık gece.
      • Aktuğ: Beyaz tuğ
      • Ali: Yüce,ulu.
      • Alican: Candan, cana yakın.
      • Alişan: Şanı şerefi en yüksek olan.
      • Alkan: Kızıl kan.
      • Alkın: Sevdalı, aşık.
      • Alp: Kahraman, cesur, savaşçı.
      • Alpar: Yiğit, cesur.
      • Alpaslan: Aslan gibi cesur, savaşçı beyi.
      • Alper: Yiğit insan, yiğit erkek.
      • Alperen: Yiğit ve ermiş kişi.
      • Alphan: Yiğit, hükümdar.
      • Alptekin: Tek yiğit, prens.
      • Alptuğ: Yiğitlik simgesi.
      • Altan: Sabah güneş doğarkenki zaman.
      • Altay: Orta Asya’da Tanrı dağı, bir Türk boyu.
      • Altuğ: Kızıl tuğ, al renkli.
      • Andaç: Armağan, hediye.
      • Anıl: Amaç, erek, hatırlanmak.
      • Aral: Takımada, sıradağlar.
      • Arcan: Saf, temiz.
      • Arda: 1-İşaret olarak yere dikilen çubuk. 2-Ardıl.
      • Arel: Temiz, dürüst.
      • Argun: Zayıf, güçsüz, dermansız.
      • Argün: Temiz, aydınlık gün.
      • Arif: Anlayışlı, tanınmış, meşhur, bilgi sahibi.
      • Arın: Temiz, saf – alın.
      • Arkan: 1-Temiz kandan gelen 2-Üstün, galip
      • Arkut: Temiz ve kutlu.
      • Arman: 1-Hasret,özlem 2-Sıkıntı
      • Arslan: Yırtıcı, güçlü, yiğit.
      • Artun: Kendine güvenen, onurlu.
      • Ataberk: 1-Şehzade eğitmeni 2-Devlet yetkilisi.
      • Atacan: Hoşgörülü, babacan.
      • Atak: 1-Canlı, girişken 2-Cömert 3-Nişancı
      • Atakan: Düşünmeden cesurca işe girişen.
      • Atalay: Ünlü, şöhretli.
      • Ataman: Ata kişi, önder.
      • Atasoy: Ataların soyundan gelen.
      • Atay: Bilinen, tanınmış.
      • Ateş: 1-Alev, yanmayla ortaya çıkan ısı ve ışık; 2-Coşkunluk, heyecan; 3-Sıcaklık
      • Atilla: Savaşçı, fatih – Büyük,ünlü
      • Aybar: Gösterişli, heybetli.
      • Ayberk: Ay gibi güzel ve sağlam.
      • Aydın: 1. Işıklı 2. Aylı gece 3. Açık, belli 4. Uğurlu
      • Ayhan: Ay hakimi.
      • Aykan: Soylu, asil.
      • Aykut: Ay gibi uğurlu.
      • Aytaç: Ay biçiminde taç.
      • Aytek: Ay gibi.
      • Aytekin: Ay şehzadesi, prensi.
      • Aytunç: Ay gibi güzel, tunç kadar sağlam.
      • Aziz: 1. Sevgili 2. Az bulunur 3. Muhterem
      • Azmi: 1. Kararlılık 2. Güçlü,kuvvetli
    • Toplam isim: 70

      • Bager: Karla birlikte esen şiddetli rüzgar, fırtına.
      • Baha: Kıymet, değer, para.
      • Bahadır: Cesur, yiğit
      • Bahattin: Dinin güzelliği.
      • Bahri: Denizci, denizle ilgili
      • Baki: Kalıcı, sürekli
      • Balamir: Bir Türk kaanı
      • Baler: Tatlı dilli, cana yakın
      • Balkı: Şimşek, ışık, parlayış.
      • Baran: Direnci kıran güç, ulu, yüksek.
      • Baray: Sonsuzluk.
      • Barbaros: Kızıl sakal.
      • Barlas: İyi savaşa, savaşçı yiğit
      • Barım: Varlık, servet, zenginlik
      • Barın: Güç Kuvvet.
      • Barlas: İyi savaşçı
      • Barış: Sulh.
      • Barkan: Çölde oluşan küçük kum kitlesi
      • .
      • Barkın: Gezmek, görmek, gezgin.
      • Barlas: Kahraman.
      • Bartu: En eski Türk hanlarından biri.
      • Bartunç: Güçlü tunç
      • Bars: Kaplan benzeri yırtıcı hayvan.
      • Basri: Gören, görme ile ilgili, görebilmek
      • Başer: Başta gelen.
      • Batı: Güneşin battığı yön.
      • Batıhan: Batı’nın hükümdarı, hanı.
      • Batıray: Ay gibi yiğit.
      • Batu: Güçlü
      • Batuğ: Üstün olan, yiğit. Az.
      • Batuhan: Yiğit hükümdar.
      • Batur: Yiğit, yürekli, bahadır.
      • Baturalp: Yiğitler yiğidi.
      • Bayar: Ulu, yüce.
      • Baybars: Eski Türklerin beslediği kaplan.
      • Baybora: Fırtına.
      • Baycan: Zengin
      • Bayezid: Birçok Osmanlı şehzadesinin adı
      • Bayhan: Zengin ve güçlü.
      • Bayındır: İmar edilmiş, onarılmış
      • Baykal: Yaban kısrağı – Sibirya’da bir göl.
      • Baykara: Doğan türünden yırtıcı bir kuş
      • Bayram: Toplumsal özel kutlama günleri
      • Baysan: Varlıklı ve ünlü
      • Baysal: Soylu, ünlü.
      • Baytekin: Zengin ve biricik, varlıklı şehzade
      • Bayülken: Göğün 16.katında oturan barış tanrısı
      • .
      • Bedir: Dolunay.
      • Bedirhan: İleri görüşlü lider.
      • Bedrettin: Ayın ondördü gibi ışık saçan, temiz ve yüce
      • Beha: Ender
      • Behçet: Sevinç , güzellik
      • Behiç: Güler yüzlü adam.
      • Berk: 1.Sert, sağlam, katı. 2.Yıldırım.
      • Berkan: Parlama – Kıvırcık kuzu postu.
      • Berkant: Bozulmaz Yemin.
      • Berkay: Güçlü ve ay gibi.
      • Berkay: Ay Gibi Güçlü.
      • Berke: Kamçı, kırbaç.
      • Bilgehan: Göktürk hakanı.
      • Bilgin: Alim, Bilgili Kişi.
      • Birant: Tek yemin. Özelliği olan yemin.
      • Boğaç: Bir Dedekorkut kahramanı.
      • Bora: Şiddetli Rüzgar.
      • Boran: Rüzgar şimşek ve gök gürültüsü ile ortaya çıkan sağanak yağışlı hava olayı.
      • Buğra: Erkek deve.
      • Bülent: Yüce, yüksek.
      • Bulut: Su buharlarının yoğunlaşmasıyla meydana gelen ve gökyüzünde farklı yüksekliklerde bulunan hava kütlesi
      • Burak: Hz.Muhammed’in Miraç gecesi bindiği efsanevi at.
      • Burç: Kale, hisar çıkıntısı, Güneş sistemi, sarp yamaç.
    • Toplam isim: 35

      • Cabbar: Kuvvet,kudret sahibi-Becerikli.
      • Cafer: Küçük Akarsu.
      • Cahit: Çaba gösteren, çalışkan.
      • Can: 1-İnsan ve hayvanlarda yaşamayı sağladığınave ölümle vücuttan ayrıldığına inanılan madde dışı varlık. 2- İçten, sevimli, şirin, ruh
      • Canalp: Özünde yiğitlik, güç olan.
      • Canberk: Güçlü, Sağlam.
      • Candaş: Dost, Yoldaş.
      • Candemir: Özü Demir Gibi Sağlam.
      • Candoğan: Cana doğan.
      • Canel: Dostluk Eli.
      • Caner: Çok içten Sevilen.
      • Cankut: Neşe, mutluluk, talih, baht.
      • Cantek: Tek, Eşsiz Can.
      • Cantekin: Tek, Eşsiz Can.
      • Cavit: Sonsuz, Ebedi.
      • Celal: 1-Büyüklük, yücelik 2-Öfke, kıgınlık.
      • Celayir: Moğolların kollarından.
      • Celil: Büyük, yüce.
      • Cem: Hükümdar, toplanma, biraraya gelme.
      • Cemal: Güzel yüz ya da yüz güzelliği.
      • Cemil: Güzel yakışıklı erkek, İyilikle anma.
      • Cemre: 1-Ateş, kor 2-Suda, havada, toprakta oluştuğuna inanılan sıcaklık.
      • Cenap: Şeref, onur.
      • Cengiz: Güçlü, gözü pek.
      • Cengizhan: Moğol İmparatorluğunu kuran hükümdar.
      • Cenk: Savaş.
      • Cevahir: Mücehver, değerli süs taşı.
      • Ceyhun: Orta Asya’da bir akarsu, Cennet’in 4 nehrinden biri.
      • Cihan: Dünya.
      • Cihangir: Dünyaya egemen olan.
      • Cihat: Din uğruna savaşan.
      • Coşkun: Heyecanlı, kabına sığmayan.
      • Cumali: Cuma günü doğan
      • Cumhur: Halk, topluluk.
      • Cüneyt: Küçük asker.
    • Toplam isim: 30

      • Çağan: Bayram, şenlik.
      • Çağatay: Tay, Doğu Türklerine verilen ad.
      • Çağdan: Çağın içinden
      • Çağdaş: Çağın koşullarına uygun.
      • Çağıl: Çağ ile ilgili, çakıl
      • Çağın: Yıldırım, şimşek.
      • Çağkan: Canlı, dinamik, çalışkan.
      • Çağlar: Şelale, Çağlayan.
      • Çağman: Çağdaş insan.
      • Çağrı: Çakır Gözlü.
      • Çakar: Parlayan, Işık Veren.
      • Çakın: Şimşek, Parıltı.
      • Çakır: Mavi renkli, gri benekli gözü olan.
      • Çakırer: Çakır kuşuna benzeyen kimse, ela gözlü kimse
      • Çapan: Tatar, ulak, postacı
      • Çavlan: Bir akarsuyun yüksekten köpürerek döküldüğü yer, çağlayan
      • Çelebi: Bey, ağa, görgülü ve ince kimse
      • Çelik: Su verilip sertleştirilmiş demir, Çok güçlü.
      • Çeliker: Çelik gibi güçlü.
      • Çelikhan: Güçlü ve kuvvetli hükümdar.
      • Çetin: Sert, Çözümü zor, sarp, İnatçı, azimli.
      • Çetinel: Zorlu el, güçlü el
      • Çetiner: Sağlam ve güçlü kimse, çetin kimse
      • Çetinöz: Özü çetin kimse, çetin özlü
      • Çetinsoy: Kolayca yenilmeyen soy
      • Çetinsu: Çok hızlı,güçlü akan su.
      • Çevik: Çabuk davranan, hareketli.
      • Çeviker: Hızlı yiğit
      • Çığır: Çığın açtığı iz, yol, Yenilikçilik.
      • Çınar: Uzun ömürlü, uzun boylu, kalın gövdeli bir ağaç türü.
    • Toplam isim: 40

      • Dağhan: Oğuz tanrılarından biri
      • Dağıstan: Türk kökenli Kafkasya ülkesi.
      • Dağlı: Dağlık yerleşim yerlerinde yaşayan kimse
      • Dalan: Biçim – İnce, zarif.
      • Dalay: Deniz.
      • Dalya: Yıldız çiçeği
      • Damra: Hz. Muhammed’in süt kardeşinin adı.
      • Darcan: Sıkıntılı, aceleci.
      • Dare: Yoldaş, arkadaş.
      • Daren: Kavrulmuş
      • Davut: 1- Sevgili 2- Bir Peygamber adı
      • Deha: Dahi
      • Demir: Kolay işlenen dayanıklı bir maden.
      • Demiralp: Demir gibi güçlü, yiğit.
      • Demircan: Özü demir gibi sağlam.
      • Demirel: Demir gibi güçlü eli olan.
      • Demirhan: Demir gibi güçlü hükümdar.
      • Demirkan: Güçlü soydan gelen.
      • Deniz: Deniz, su kütlesi, derya.
      • Denktaş: Akran, aynı yaşta.
      • Derviş: 1-Tarikata girmiş 2-Hoşgörülü, alçakgönüllü.
      • Derya: 1-Deniz, 2-Engin, bilgili, 3-Çok
      • Devran: Felek, kader.
      • Devrim: Olumlu yönde değişiklik yaratan hareket.
      • Dilmen: Güzel konuşan.
      • Dinç: Güçlü, sağlıklı.
      • Dinçer: Güçlü, sağlıklı asker.
      • Doğa: Tabiat.
      • Doğan: Yırtıcı bir kuş.
      • Doğu: Güneşin doğduğu yön.
      • Doğuhan: Doğunun hükümdarı.
      • Doğukan: Doğulu, doğu soyundan.
      • Doğuş: Yaradılış
      • Dora: 1. En yüksek yer, uç, 2. Bir şeyin üst kısmı, yukarısı, tepe, 3. Dağ doruğu.
      • Doruk: En yüksek yer, zirve – Üstün başarı.
      • Dorukhan: Zirvenin hükümdarı.
      • Dündar: Artçı asker, birliği koruyan asker.
      • Duran: 1-Varlığını sürdüren 2- Dağyolu 3- Dingin, sakin.
      • Dursun: Çok yasa, uzun ömürlü ol
      • Durukan: Kanı saf, berrak.
    • Toplam isim: 50

      • Ebrar: Hayır sahipleri , iyiler, dindarlar, özü sözü doğru olanlar
      • Ebubekir: İlk halife.
      • Ecebay: Varlıklı ve ulu kişi
      • Ecevit: 1. Çevik, çalışkan, açık fikirli 2.Yaramaz, sinirli
      • Ecir: Güzel işler karşılığında alınan mükafat.
      • Edebali: Osman Gazi’nin hocası.
      • Ediz: Yüksek yer – Ulu,yüce.
      • Efdal: En değerli en yüksek.
      • Efe: Batı Anadolu’da köy yiğidi, zeybek.
      • Efecan: Afacan, hareketli, ele avuca sığmaz anlamlarını taşır.
      • Efehan: Yiğitlerin başı.
      • Efekan: Yiğit bir soydan gelen
      • Efgan: Ağlayıp inleme – feryat.
      • Efrahim: Hz Yusuf’un oğlu.
      • Efran: Sevinçli, mesut.
      • Efser: Taç, subay
      • Ege: Bir çocuğu koruyan,ona bakan – Büyük ulu.
      • Egehan: Engin denizlerin hükümdarı.
      • Egemen: Hakim, hüküm süren.
      • Ekber: Kebir kelimesinden, en büyük
      • Ekrem: Pek cömert, iyiliksever
      • Emir: Bir kavmin başı -Peygamber soyundan- Kumandan.
      • Emirhan: Emirlerin başı, hükümdarı.
      • Emrah: Bir halk ozanımız.
      • Emre: Aşık, vurgun.
      • Ender: Çok az, nadir bulunan.
      • Ener: En yiğit, en kahraman.
      • Enes: Secereli Arap atı.
      • Engin: Uçsuz bucaksız – Yüksekte olmayan yer.
      • Enginsu: Açık deniz.
      • Enis: Dost, arkadaş.
      • Enver: En nurlu, en parlak.
      • Eralp: Yiğit, güçlü.
      • Eray: İlk ay.
      • Erbatur: Cesur, yiğit.
      • Erberk: Şimşek gibi yiğit.
      • Ercan: Canlı, sağlıklı.
      • Ercüment: İtibarlı, haysiyetli, değerli.
      • Erdal: Tek erkek.
      • Erdem: Namus, fazilet – Hüner – Ruhsal yetkinlik.
      • Erden: El değmemiş.
      • Erdinç: Duru, güçlü erkek
      • .
      • Erdoğan: Yiğit doğmuş.
      • Eren: Yetişmiş – Cesur,yiğit – Ermiş kişi.
      • Ergin: Olmuş, yetişmiş – Reşit.
      • Ergun: Oynak, hızlı giden at.
      • Ergün: Yumuşak huylu, uysal.
      • Erhan: Adaletli hükümdar.
      • Ertuğ: Yiğit başlığı.
      • Eymen: 1- Daha uğurlu, çok talihli, hayırlı, kutlu. 2. Sağ taraftaki.
    • Toplam isim: 38

      • Fadıl: Faziletli, ahlaklı
      • Fahir: İftihar edilecek, övülecek.
      • Fahrettin: Diniyle övünen.
      • Fahri: Şeref ve itibar için yapılan iş.
      • Faysal: Keskin kılıç, hakim.
      • Faik: Üstün, yüksek.
      • Falih: Başarı kazanan, isteğine ulaşan.
      • Faruk: Haklıyı haksızı ayırabilen, keskin.
      • Fatih: Fetheden, hüküm veren.
      • Fazil: Faziletli, ahlaklı.
      • Fedai: Bir ülkü uğruna tehlikeli işlere girişerek canını esirgemeyen korkusuz kimse.
      • Fehim: Anlayışlı, zeki.
      • Fehmi: Anlayışlı kişi
      • Feleytun: Lider.
      • Feramuz: Kale muhafızı, koruyucu.
      • Ferdi: Kişiye özgü.
      • Ferhan: Sevinç, mutlu.
      • Ferhat: Güçlükleri yenip bir yeri ele geçiren
      • .
      • Ferid: Eşsiz, tek, benzeri olmayan.
      • Feridun: Eşsiz, tek.
      • Ferit: Avcı kuş.
      • Ferkan: Güçlü, saygın soydan gelen.
      • Ferman: Buyruk,emir.
      • Ferruh: Uğurlu, kutsal.
      • Fethi: Fetih ile ilgili.
      • Fethullah: Tanrının fethi.
      • Fevzi: Kurtuluşla, zaferle ilgili, galip üstün gelen.
      • Feyyaz: Faydalı, verimli, bereketli
      • Feyzi: Bereket, bolluk ile ilgili
      • Feyzullah: Allah’ın feyzi, bereketi.
      • Feza: Gökyüzü, uzay
      • Fırat: 1- Geçit veren; 2-İlk gelene ait olan; 3- Bir akarsuyumuz
      • Fikri: Düşüncesel
      • Fikret: Düşünce, akıl, anlayış.
      • Firas: Yiğit, mert, binici, at yetiştirici.
      • Fırat: Tatlı su – Türkiye’nin en uzun akarsuyu.
      • Fuat: Kalp, gönül.
      • Furkan: Doğruyu yanlıştan ayırma.
    • Toplam isim: 41

      • Galip: Üstün gelen, kazanan.
      • Gani: 1-Zengin, varlıklı 2-Bol.
      • Gazanfer: Aslan, Yiğit, yürekli.
      • Gediz: 1-Su birikintisi, gölcük 2-Ege’de bir akarsu.
      • Gencal: Genç, taze.
      • Gencalp: Genç yiğit, kahraman.
      • Gencay: Ayın bir haftalık hali, hilal.
      • Gencer: Genç yiğit.
      • Genco: Genç
      • Giray: Uygun, laik
      • .
      • Girgin: Kolay yakınlık kuran.
      • Gökalp: Mavi gözlü yiğit – Göklerin yiğidi.
      • Gökay: Mavi ay.
      • Gökberk: Mavi gözlü, sert kişi.
      • Gökcan: Mavi gözlü dost, candan kişi.
      • Gökçen: Güzel, hoş.
      • Gökdeniz: 1-Çakır gözlü 2- Gök ve deniz.
      • Gökhan: Eski Türklerde gök tanrısı – Göklerin hakimi.
      • Gökmen: Sarışın, mavi gözlü.
      • Göksel: Gökle ilgili.
      • Göktan: Mavi şafak.
      • Göktuğ: Mavi tuğ.
      • Görkay: Güzel ay.
      • Güçhan: Çetin, güçlü han.
      • Güçlü: Kuvvetli, gücü yerinde – Önemli, etkili – Şiddetli.
      • Gültekin: Genç, nazik delikanlı.
      • Günalp: Güneş gibi yiğit.
      • Güney: Dört yönden biri – Her zaman güneşli yer.
      • Günkut: Günün uğuru.
      • Güntan: Güneşin doğuşundan az önceki zaman.
      • Güntekin: Güneş gibi tek.
      • Güral: Hakkını bol bol, çok al
      • Güralp: Güçlü yiğit
      • Güray: Çok ışıklı, aydınlık.
      • Gürcan: Güçlü, coşkulu can.
      • Gürkan: Gürbüz, kanı bol.
      • Gürol: Hayat boyu herşeyin bol olsun.
      • Gürtan: Işıklı, geniş tan yeri.
      • Güven: Kuşku duymadan bağlanma, inanma – Cesaret.
      • Güvenç: Güven – Sevinçli – Dayanak, yardım.
      • Güzey: Güneş görmeyen yer, kuzey.
    • Toplam isim: 35

      • Habib: Seven, sevgili dost, sevilen dost
      • Hafız: 1-Koruyan, saklayan 2-Kur’an’ı ezberlemiş kişi.
      • Hakan: Eski Türk ve Moğol hükümdarı.
      • Hakkı: Doğrulukla, adaletle ilgili.
      • Haldun: Sonsuz, ebedi olan.
      • Halil: Yakın dost.
      • Halim: 1-Sessiz, sakin 2- Yumuşak huylu, yavaş.
      • Halis: 1-Katıksız, 2- Saf, temiz, hilesiz, 3- Yalnız.
      • Halit: 1-Sonsuz, sürekli 2-Bir yıldan çok yaşayan.
      • Haluk: İyi huylu, geçimli.
      • Hamdi: Allah’ı övmek, şükretmek.
      • Hami: Himaye eden, koruyan.
      • Hamit: Övgüye değer.
      • Harun: İnat eden, huysuz.
      • Hasan: Güzellik, iyilik.
      • Hasret: Özlem, sıla.
      • Hazar: Barış, güven.
      • Hazım: Akıllı, işbilir.
      • Heper: Her zaman yiğit.
      • Hidayet: 1-Doğru yola girme 2-Müslüman olma
      • Hikmet: 1-Bilgelik 2-Özlü söz, vecize.
      • Hıncal: Öcünü onda koyma, öcünü al, öç al.
      • Hiram: Yürüme, gezinme.
      • Hulki: 1-Yaradılışla ilgili 2-İyi huylu, ahlaklı.
      • Hulusi: Saf, içi temiz – Samimi, içten.
      • Hüdaverdi: Allah’ın verdiği
      • Hüray: Ay gibi özgür.
      • Hürcan: Özgür.
      • Hürel: Özgür ülke.
      • Hürkal: Özgür kal.
      • Hürkan: Özgürlüğüne düşkün bir soydan gelen.
      • Hürol: Özgür ol.
      • Hurşit: Güneş.
      • Hüseyin: Küçük sevgili.
      • Hüsnü: Çok güzel.
    • Toplam isim: 15

      • Ildır: 1.Parıltı. 2.Alaca karanlık.
      • Ildız: Yıldız – Gündönümünden 10 gün öncesi.
      • Ilgar: Çabuk, hızlı – Hücüm, akın – Havanın açık olması – Öfke.
      • Ilgaz: 1. Dizginleri koyuverilmiş atın dört nala koşması. 2. Atla ansızın yapılan doludizgin saldırı.
      • Ilıcan: Ilıkça, biraz ılık.
      • Ira: Öz yapı, karakter, kişilik.
      • Irız: Cesur, yiğit.
      • Işık: Güneş ve benzeri bir kaynağın yaydığı aydınlık;
      • Işıkhan: Işıklı han
      • Işıker: Aydınlık yiğit, ışıklı yiğit
      • Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
      • Işıltan: Şafak ışığı
      • Işın: Bir ışık kaynağından çıkarak her yöne giden ışık demeti.
      • Işıner: Işık saçan yiğit.
      • Işınkan: Aydın soydan gelen.
    • Toplam isim: 30

      • İbrahim: 1-İnananların babası 2-Bir peygamber.
      • İdris: 1-Hoş kokulu bir kiraz türü 2-Bilimde ileri düzeyde olan 3-Bir peygamber.
      • İhsan: 1-İyilik 2-Bağış, bağışlama.
      • İlaydın: Aydınlık, mutlu, demokratik ülke.
      • İlbay: Bir yerin saygın kişisi sözü geçen.
      • İlbey: Vali.
      • İlbilge: Ülkenin, yurdun bilgesi
      • İlcan: Yurttaş, vatandaş.
      • İlgin: Gurbette yaşayan, garip.
      • İlgü: Engel.
      • İlhami: İçe doğanlarla, esinle ilgili.
      • İlhan: Hükümdar, İmparator, Yönetici.
      • İlkan: Bir Türk hükümdarı.
      • İlkay: Yeni ay, ayın ilk hali.
      • İlkcan: İlk doğan erkek çocuklara verilen ad.
      • İlker: İlk doğan erkek çocuk.
      • İlkut: Kutlu, mutlu ülke.
      • İltekin: Tek eşsiz ülke.
      • İlter: Yurdunu seven, koruyan.
      • İnal: Kendisine inanılan.
      • İnan: 1-Dizgin 2-Yönetme 3-İman.
      • İnanç: 1-Bir düşünceye bağlılık 2-İman 3-Doğru, emin.
      • İrfan: 1-Bilme, anlama 2-Sezme, kavrama gücü.
      • İşçan: Çalışkan.
      • İshak: Bilgin olarak tanınan bir peygamber.
      • İskender: Bir Makedon kumandanı.
      • İslam: İslam diniden olan, müslüman.
      • İsmail: İbrahim peygamberin oğlu.
      • İsmet: Masumluk, temizlik – Haramdan çekinme.
      • İzzet: Değer, kıymet – Kuvvet, kudret – Hürmet, saygı.
    • Toplam isim: 8

      • Janbek: Kuvvetli lider.
      • Jarin: Yakınmak, haykırmak.
      • Jehat: Becerikli, yetenekli.
      • Jenin: Vurmak, titreşmek.
      • Jefi:Güçlü, deneyimli.
      • Jerfi: Derinlik.
      • Jeyan: Kükreyen ve kızmış olan.
      • Jiyan: Kızgın, hışımlı.
    • Toplam isim: 60

      • Kaan: 1.Hükümdar. 2.Çin ve Moğol hükümdarlarına verilen ad.
      • Kadem: Uğur – Ayak adımı – Yarım arşın.
      • Kadir: Kuvvetli, güç sahibi – Değer, onur, şeref.
      • Kadri: Değer, kıymetle ilgili.
      • Kağan: Kaan, hükümdar.
      • Kahraman: Yiğit, cesur – Bir olayın baş kişisi.
      • Kamer: Ay – Sadık hizmetli.
      • Kamuran: Arzusuna erişmiş.
      • Kandemir: Güçlü soydan gelen.
      • Kaner: Yiğit soydan gelen.
      • Karabey: Esmer, rengi karaya çalan bey.
      • Karacan: Esmer – Küçük ağaçcık.
      • Karahan: 1.Tarihte bazı hanlara verilen ad. 2. Anadolu’da bir devlet.
      • Karan: Kahraman, yürekli – Karanlık.
      • Karanalp: Esmer, karayağız, yiğit.
      • Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
      • Kartal: Çok güçlü, iri yırtıcı kuş.
      • Kartay: Yaşlı, pir.
      • Kaya: Büyük, sert taş kütlesi
      • Kayahan: Güçlü, sert hükümdar.
      • Kayhan: Güçlü hükümdar.
      • Kemal: Olgunluk – En yüksek değer – Erdem.
      • Kenan: Hz.Yakup’un ülkesi. Cennet, Filistin.
      • Kerem: Soyluluk – Cömertlik, bağış.
      • Keremşah: Asil, soylu şah, hükümdar.
      • Kerim: Cömert – Ulu, büyük.
      • Kılıç: Sivri uçlu,keskin, çelikten silah.
      • Kılıçalp: Kılıç gibi keskin, yiğit.
      • Kılıçhan: Kılıç gibi keskin, güçlü yiğit.
      • Kırca: Dolu – Ufak taneli kar – Borayla gelen yağmur.
      • Kırdar: Ölçülü davranış.
      • Kırhan: Kırçıl han.
      • Kıvanç: Övünç, iftihar.
      • Köker: Köklü soydan gelen.
      • Köksal: Kökünü derinlemesine sal, soyun genişlesin.
      • Kolçak: Yiğit, mert, koçak.
      • Koral: Sınır muhafızı.
      • Koralp: Yiğit sınır muhafızı.
      • Koray: Kor renkli ay.
      • Korçak: Heykel.
      • Korcan: Ateşli, canlı.
      • Korel: Kor gibi etkili, yakıcı kişi.
      • Korhan: Kor gibi kızgın hükümdar.
      • Korkut: Büyük dolu tanesi – Hayali yaratık.
      • Kortan: Kor renkli tanyeri – Yalçın kaya – Pelikan.
      • Kubat: Kaba, şişman.
      • Kubilay: Ünlü Moğol hükümdarı.
      • Kudret: Güç, kuvvet – Allah’ın gücü – Zenginlik – Yetenek.
      • Kuntay: Ay gibi sağlam, güçlü.
      • Kunter: Sağlam, kuvvetli.
      • Kürşat: Göktürk prensi.
      • Kurtbey: Kurt gibi atılgan, güçlü.
      • Kutan: Dua, yalvarma – Saka kuşu.
      • Kutay: Uğurlu ay.
      • Kutay: Uğurlu ay.
      • Kutbay: Uğurlu kişi.
      • Kuter: Kutlu uğurlu kişi.
      • Kuthan: Kutlu hükümdar.
      • Kutlay: Kutlu, uğurlu ay.
      • Kutlu: Uğurlu, kutsal.
    • Toplam isim: 17

      • Laçin: 1-Bir cins şahin 2-Sarp, yalçın.
      • Lami: Sert, çatık kaşlı veya Aslan.
      • Laşa: Bir Gürcü kralının adı
      • Latif: 1- Allah’ın kulu 2-Yumuşak, hoş, nazik
      • Lebib: Akıllı, zeki
      • Lefter: Özgürlük.
      • Lema: Her şeye gücü yeten.
      • Lemi: Becerikli, atılgan.
      • Levent: Dünya, varlık.
      • Lezgi: Kuzey Kafkasya’da yaşayan bir halk.
      • Lider: Önder, şef.
      • Lisa: Asil, mükemmel.
      • Liva: Bayrak
      • Lokman: Doğruluk gösteren, adaletli davranan.
      • Lutfullah: Allah’ın lutfu.
      • Lütfi: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan.
      • Lütfü: İyi muamele, güzellikle hoşlukla ilgili
    • Toplam isim: 50

      • Macit: Şan, şeref sahibi – İyi ahlaklı.
      • Mahfi: Gizli, saklı, örtülü.
      • Mahfuz: Korunmuş, gözetilmiş, gizlenmiş, saklanmış
      • Mahir: Becerikli, hünerli.
      • Mahmut: Övülmeye değer, hamdolunmuş.
      • Mahsun: Güçlü
      • Malik: Sahip, efendi
      • Malkoç: Osmanlıda akıncılar ocağının komutanı.
      • Maksut: Ulaşılması istenilen şey, istek, emel.
      • Manço: Manda yavrusu.
      • Mansur: 1-Yardım edilmiş 2- Allah’ın yardımıyla galip gelmiş.
      • Mazhar: 1-Bir şeyin göründüğü, çıktığı yer 2-Onurlanma.
      • Mazlum: Yumuşak, sessiz, zülüm görmüş
      • Mecit: Çok ulu, yüce.
      • Mecnun: Cin çarpmış – Delice seven
      • Mehmet: Muhammed isminin Türkçe’de söylenişi.
      • Melen: Kıraç toprak
      • Melih: Güzel, şirin, sevimli.
      • Melik: Hükümdar, han
      • Memduh: Övülmüş.
      • Menderes: Bir akarsu yatağının az eğimli ovalarda çizdiği kıvrım.
      • Mengü: Ölümsüz, ebedi.
      • Mensur: Saçılmış, dağılmış – Ölçüsüz, uyaksız söz.
      • Meriç: Balkan yarımadasında bir akarsu.
      • Merih: Bir gezegen.
      • Mert: 1-Yiğit. 2-Sözünün eri, güvenilir kimse.
      • Mesut: Mutlu, bahtiyar.
      • Mete: Büyük Hun imparatoru.
      • Metin: Metanetli, sağlam – Özü, sözü doğru.
      • Mirkelam: Güzel, nazik konuşan.
      • Mirza: Hükümdar soyundan gelen.
      • Mithat: Övme.
      • Muhammed: Yüce Peygamberimizin ismi – Tekrar tekrar övülmüş – Güzel huylu.
      • Muammer
      • Muharrem
      • Murat: 1.İstek. 2.Amaç.
      • Murathan: Arzulu hükümdar.
      • Musa: 1- Sudan gelen 2-Bir peygamber adı
      • Musap: Güçlü olan.
      • Mustafa: Temizlenmiş, saf hale getirilmiş
      • Mücahit: Savaşçı, cihada katılan
      • Müjdat: Müjdeler, sevinçli haberler.
      • Mükremin: İkram olunmuş, ağırlanmış
      • Mümin: İnanan, iman eden
      • Mümtaz: Seçkin, başkalarından ayrı tutulan
      • Münür: Aydınlatan, ışık veren
      • Müslüm: 1-İslam dininden olan 2- Teslim olan
      • Müşfik: Şefkatli, merhametli.
      • Müştak: Özleyen, göreceği gelen
      • Müzahir: Yardım eden, koruyan, kollayan.
    • Toplam isim: 55

      • Nabi: Yüksek, yüce, haber veren
      • Naci: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
      • Nadi: Haykıran, seslenen – Toplantı.
      • Nadim: Pişmanlık duyan, pişman.
      • Nadir: Az bulunur, az bulunan.
      • Nafız: Etkili, sözü geçen.v
      • Nafi: Yararlı – Şifa, hayırlı.
      • Nafiz: 1-Becerikli, atılgan. 2-Delen, içeri işleyen
      • Nahit: Venüs gezegeni, zühre – Ergen.
      • Nail: Muradına ermiş.
      • Naim: Uyuyan, uykuda olan
      • Naki: Temiz, çok ince ve zarif.
      • Namık: Yazar, yazan kişi
      • Narter: Yürekli yiğit, yiğitler yiğidi
      • Naşit: Şiir yazan, okuyan.
      • Nasreddin: Yardımcı, imdada yetişen
      • Nasuh: Öğüt veren – Temiz.
      • Nasuhi: Bozulmaz biçimde tövbe eden.
      • Naşit: Şiir söyleyen, şiir okuyan
      • Nayır: Arkadaş, dost
      • Nazif: Temiz – Zarif.
      • Nazım: Düzenleyen – Manzume yazan.
      • Nazmi: Vezinli, kafiyeli sözle ilgili/ Düzenli
      • Nebi: Mesaj ileten,haberci.
      • Necat: Kurtulma.
      • Necdet: Kahramanlık, yiğitlik.
      • Necip: Soyu temiz, cömert
      • Necmeddin: Dinin yıldızı.
      • Necmi: Yıldızlarla ilgili , yıldızlara ait
      • Nedim: Tatlı , güzel konuşan.
      • Nedret: Az bulunan, seyrek.
      • Nehar: Gündüz.
      • Nejat: Soy, nesil – Doğa, yaradılış.
      • Neşat: Sevinç, neşe.
      • Neşet: Meydana gelme, yetişme.
      • Nesim: Yumuşak rüzgar – İyi, yumuşak huylu.
      • Nevzat: Yeni doğmuş.
      • Neyyir: Nurlu, parlak. Işıklı cisim. Güneş.
      • Neyzen: Ney çalan.
      • Nezih: Temiz, pak, seçkin
      • Nihat: Huy, yaradılış.
      • Niyazi: Yalvaran, yakarış.
      • Nizam: Sıra, dizi, düzen, kural
      • Nizamettin: Düzenli, tertipli
      • Nogay: Bugün Kuzey Kafkasya’da yaşayan bir Türk boyunun adı.
      • Nova: Bir yıldız grubunun adı
      • Noyan: Baş komutan, bey.
      • Nubar: Övgü, şükür.
      • Nuh: Üçüncü peygamber.
      • Numan: Kan / gelincik
      • Nural: Işık alan.
      • Nuralp: Aydınlık saçan yiğit
      • Nurkan: Aydınlık, temiz soydan gelen.
      • Nüvit: İyi haber.
      • Nüzhet: Neşe – Ferahlık, sevinç.
    • Toplam isim: 50

      • Oben: 1-Erkek deve, 2-O benim
      • Obuz: Su gözesi, göze kaynak
      • Odhan: Ateş kağan, ateş han
      • Ogan: Barış tanrısı, gök tanrısı, Güneş, güçlü, yiğit,
      • Ogün: O bilinen gün, hayatımızın değiştiği gün
      • Oğan: Güçlü, kuvvetli.
      • Oğul: Erkek evlat – Kovandan çıkan arı topluluğu.v
      • Oğulcan: Can dost.
      • Oğultan: Tan vakti.
      • Ogün: Belirli bir günde doğan.
      • Oğur: 1-Uğur 2-Samimi, içten.
      • Oğuz: 1-Saf, iyi yaradılışlı 2-Sağlam, güçlü.
      • Oğuzhan: 1-Yiğit han 2-Oğuzların efsane kahramanı.
      • Okan: Anlama, öğrenme – Oğuz.
      • Okay: Beğeni, ok gibi delici, ay gibi aydınlık.
      • Okbay: Ok gibi delici, saygın ve zengin kimse.
      • Okcan: Hareketli, canı tez.
      • Okdemir: Demirden yapılmış ok
      • Oker: Hızlı, hareketli.
      • Oktar: Ok atan, okçu
      • Oktay: Öfkeli, sinirli.
      • Oksu: Düzenli ve hızlı bir şekilde akan su.
      • Olcayto: Şanslı
      • Olça: Savaş ganimeti
      • Olgu: Gerçekte var ol
      • Olgun: Bilgili, görgülü, iyi yetişmiş.
      • Oltun: Saygı gösterilen ol, saygın ol
      • Oltunç: Tunç ol, tunç gibi sağlam ol
      • Omaç: Hedef, amaç.
      • Onat: İyi, güzel – Doğru ve dürüst nitelikli.
      • Onay: Uygun bulma.
      • Ongar: Kurtuluş.
      • Ongun: 1-Tam 2- Verimli, bayındır 3-Kutlu, uğurlu 4-Gelişmiş, gürbüz.
      • Onur: Kişinin kendin saygısı, özsaygı.
      • Onural: Şan, şeref kazan.
      • Onuralp: Onuruyla tanınmış yiğit.
      • Onurhan: Onurlu hükümdar.
      • Orçun: Ardıl, halef, oğul.
      • Orhan: Şehrin hakimi.
      • Orhun: Orta Asya Türklerinde eski yazı türü.
      • Orkan: Hükümdar soyundan gelen.
      • Orkun: Çoban beyi.
      • Orkut: Kutsal şehir.
      • Ortaç: 1-Tepe 2-Mirasçı 3-Veliaht.
      • Ortun: Ortanca kardeş.
      • Ortunç: Ateş renginde tunç.
      • Osman: Bir tür kuş – Osmanlı’nın kurucusu.
      • Oytun: Beğenilen güzel yer, kutsal.
      • Ozan: 1-Halk şairi. 2-Şiir yazan kimse şair.
      • Ozgan: Öne geçen, kazanan.
    • Toplam isim: 40

      • Öcal: Öcünü, intikamını al.
      • Öğday: Çok akıllı.
      • Öğün: Yücel, gurur duy – Zaman, vakit – Kez, defa Önde, ileride.
      • Öğünç: Övünülecek şey.
      • Öğüt: Nasihat.
      • Öker: Akıllı.
      • Ökkeş: 1-Erkek örümcek, 2-Bir dağ adı.
      • Ökmen: Akıllı, zeki.
      • Öktem: Güçlü, onurlu.
      • Ökten: Akıllı, bilgili.
      • Ömer: Yaşayış, hayat – İkinci Halife.
      • Ömür: Yaşayış, hayat.
      • Ömürcan: Yaşam boyu süren dostluk.
      • Önal: Her işte lider olan.
      • Önay: Ayın ilk günlerindeki durumu, hilal.
      • Öncü: Önder, yol gösteren, önde giden, bir işte yol açan
      • Önder: Bir topluluğa başkanlık eden – Önde giden, yol gösteren.
      • Önel: Bir şeyin tamamlanması için verilen süre, vade.
      • Öner: Başta gelen – Yön – Sıra.
      • Önol: Önderlik et
      • Örsan: Örs gibi sağlam adı olan.
      • Örsel: Örs gibi sağlam el.
      • Övül: Kendini beğendir, övgü kazan.
      • Öymen: Evcimen, evine bağlı.
      • Özal: Özü kırmızı.
      • Özalp: Özünde yiğit olan.
      • Özay: Özü ay gibi parıltılı olan.
      • Özbey: Özü bey
      • Özcan: Candan, samimi.
      • Özdem: İçsel varlığım olan
      • Özdemir: Özü demir gibi sağlam olan.
      • Özden: Soyca temiz – Özvarlıkla ilgili – Suların geçtiği yer.
      • Özen: Bir işin iyi olması için gösterilen çaba – En içeride olan – Dere, ırmak.
      • Özer: Yiğit, doğru kişi.
      • Özgün: Benzerlerinden ayrı – Kendine özgü.
      • Özgür: Hür – Bağımsız
      • Özhan: Hükümdar soyundan gelen.
      • Özkan: Özü, kanı temiz.
      • Özmen: Özü iyi, sağlam olan.
      • Öztan: Tan yeri gibi aydınlık.
    • Toplam isim: 36

      • Pakalın: Temiz, şerefli
      • Pakel: Sezgi, anlayış, dikkat.
      • Paker: Sert, çatık kaşlı veya aslan.
      • Paksoy: Allah’ın kulu.
      • Pala: Kısa, geniş kiliç
      • Pamir: Her şeye gücü yeten.
      • Par: Çeşme; bahçe, gül bahçesi, alev
      • Pars: Becerikli, atılgan.
      • Pasin: Eski bir Türk oymağını adı
      • Paşa: 1-Bir askeri ünvan 2- Ağabey, erkek kardeş
      • Paydaş: Dünya, varlık.
      • Payidar: Doğruluk gösteren – Adaletli davranan.
      • Pekalp: Güçlü yiğit, sert yiğit, pek yiğit
      • Pekay: Çok aydınlık, ay gibi ışıklı.
      • Pekcan: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan.
      • Pekdemir: Sağlam, dayanıklı, demir
      • Pekel: Sağlam, güçlü el.
      • Peker: Güçlü yiğit, çok sağlam.
      • Pekin: Doğruluğu kesinlikle bilinen.
      • Pekiner: Pek yiğit, kuşkuya yer olmayacak denli yiğit
      • Pekintürk: Kuşkuya yer olmayacak denli Türk, kesinlikle Türk
      • Pekol: Sağlam ol, dayanıklı ol, sert ol, pek ol
      • Pektaş: Sağlam taş
      • Perk: Güçlü, sert
      • Perker: Güçlü ve yiğit kişi.
      • Pertev: Dürüst, güvenilir.
      • Peyda: Hemen, acil.
      • Peyam: Mutlu, sevinçli gün.
      • Peykan: Beyaz taç, gelin tacı.
      • Peyman: Aydınlık gece.
      • Pirhan: Yaşlı hükümdar.
      • Pivan: Ölçü, ölçülü.
      • Polat: 1-Din uğruna çalışan 2-Sertleştirilmiş , su verilmiş demir
      • Polatalp: Çelik yiğit
      • Poyraz: Yüce, ulu.
      • Pozan: Candan, cana yakın.
    • Toplam isim: 40

      • Rabbani: Allahla ilgili, kendini bütün varlığıyla Allah’a teslim eden. Allah’tan geleni kabul eden.
      • Rabsin: Beyaz ay, dolunay.
      • Raci: Rica eden, dileyen
      • Rafet: 1-Sert, çatık kaşlı 2-Aslan.
      • Rafi: 1-Kaldıran, yücelten, yükselten. 2-Allah’ın isimlerinden.
      • Ragıp: İçtenlikle isteyen, özleyen
      • Rahmi: Koruyan, esirgeyen
      • Ramazan: 1- Doğruluk gösteren, adaletli davranan 2- Kameri yılın 9. ayı.
      • Rami: Atıcı, mermi atan
      • Ramim: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan.
      • Ramiz: Remz eden, işaretleyen
      • Rasim: Resmeden, resim çizen
      • Rasin: Beyaz ay,dolunay
      • Raşit: Doğru yola giden
      • Rauf: Dünya, varlık.
      • Recai: Umma, dileme
      • Recep: Beyaz taç, gelin tacı.
      • Refik: Din uğruna çalışan.
      • Reha: Candan, cana yakın.
      • Rekin: Gururlu, ağırbaşlı.
      • Remzi: İşaret ve gizliliğe ait
      • Renan: Kızıl kan
      • Renas: Yol bilen.
      • Resat: Kahraman, cesur, savasçı
      • Rezzak: Bütün canlıların rızkını veren.
      • Rıdvan: Aslan gibi cesur, savaşçı beyi.
      • Rıfat: Yükseklik, yüksek rütbeli
      • Rıfkı: Yumuşaklıkla, sükunetle ilgili
      • Rida: Razı olan erkek
      • Rihem: Yağmur yağdığında toprağın kokusu.
      • Rıza: Yiğit, hükümdar.
      • Robin: Güneşi görmek.
      • Rodin: Işığın müjdecisi.
      • Rohat: Güneşin doğuşu.
      • Ronay: Ayın hallerinden biri.
      • Roni: Aydınlık, ışık
      • Ruhi: Tek yiğit, prens.
      • Rüstem: Kızıl, al renkli Tuğ.
      • Rüştü: Armağan, hediye.
      • Rüzgar: Yel, esinti, hava akımı.
    • Toplam isim: 55

      • Sabahattin:Güzellik
      • Sabri: Sabırla ilgili.
      • Sacit: Secde eden.
      • Sadri: Göğüsle ilgili.
      • Sağhan:1-İyi kağan 2-Sağın saygıdeğer, kutsal kimse; 3-Hekim, doktor 4-Kazak hakanlarının ünlülerinden biri
      • Saim: Oruçlu.
      • Sait: 1-Mübarek, kutlu 2-Sevap kazanmış.
      • Sakıp: 1-Delen, delik açan 2-Çok parlak.
      • Salih: 1-Elverişli, yararlı 2-Dinin emirlerine uyan.
      • Salim: Sağlam – Kusursuz, eksiksiz.
      • Samet: Çok yüksek, çok ulu – Hiç kimseye ihtiyacı olmayan.
      • Sami: Dinleyen, duyan – Yüksek, yüce.
      • Samih: Cömert, eli açık.
      • Samim: Bir şeyin merkezi, içi.
      • Sanber: Gücüyle tanınmış.
      • Sancar: Kısa kama – Saplar, batırır.
      • Saner: Ünlü tanınmış.
      • Sargın: Candan, içten.
      • Sarp: Çetin, sert.
      • Sarper: Zoru başaran kişi.
      • Savaş: Uğraşma, mücadele, kavga – Silahlı mücadele, harp.
      • Seçkin: Niteliklerinin yüksekliğiyle göze çarpan, elit.
      • Sedat: Doğru, haklı.
      • Selcan: Coşkun, taşkın.
      • Selçuk: Güzel konuşan – Türk hükümdarı.
      • Selim: Sağlam, doğru, kusursuz – Temiz, içten.
      • Semih: Cömert, eli açık.
      • Semin: Çok değerli.
      • Sercan: Sevgili, sevilen.
      • Serdar: Başkumandan, başbuğ.
      • Sergen: Raf, vitrin – Tepelerdeki düzlük – Yorgun.
      • Serhan: Kurt, canavar – Şarkıcıların başı.
      • Serhat: Sınır – İki devlet arasındaki sınır.
      • Serkan: Soylu kan, başkan, lider.
      • Serkut: Mutlu, talihli.
      • Sermet: Ebediyet, sonsuzluk.
      • Sertaç: Çok sevilen, sayılan.
      • Sertuğ: Baş tacı edilen.
      • Server: Başkan, reis.
      • Sezai: Uygun, yaraşan.
      • Sezer: Duyar, hisseder.
      • Sezgin: Sezme yeteneği olan, duygulu, anlayışlı.
      • Simavi: Yüzle, çehreyle ilgili.
      • Sinan: Mızrak, süngü gibi silahların sivri ucu.
      • Sıtkı: İç temizliğiyle, doğrulukla ilgili.
      • Sökmen: Yiğitlere verilen san.
      • Sömer: Katışıksız güçlü.
      • Soner: Son doğan yiğit.
      • Songur: Şahin – Ağır, hantal.
      • Soysal: Uygar.
      • Suavi: Değişmeyen – Kanıtlanmış.
      • Süheyl: Kutlu, uğurlu.
      • Süleyman: Saflık, temizlik.
      • Sümer: Mübarek, kutlu – Sevap kazanmış.
      • Sunar: Sunan, takdim eden.
    • Toplam isim: 15

      • Şafak: Güneş doğmadan önce ufukta beliren aydınlık.
      • Şahan: Padişahlar, hükümdarlar, tahtlar.
      • Şahin: Büyük, yırtıcı kuş.
      • Şansal: Niteliklerinle ünlen, tanın.
      • Şanver: İyi niteliklerin bilinsin, duyulsun.
      • Şayan: Yakışır, yaraşır. Uygun.
      • Şehzade: Hükümdar oğlu.
      • Şenel: Neşelen, mutlu ol.
      • Şener: Mutlu, neşeli.
      • Şenol: Her zaman neşeli, mutlu ol.
      • Şensoy: Neşeli, mutlu soydan gelen.
      • Şeref: İyi ahlak ve fazilet sonucu oluşan manevi yücelik – İyi ün.
      • Şerif: Şerefli, kutsal – Soylu, temiz.
      • Şevket: Büyüklük, heybet.
      • Şükrü: Şükürle, minnettarlıkla ilgili.
    • Toplam isim: 50

      • Tacettin: Taca ait
      • Taha: Kuran’da bir sure adı.
      • Talat: Yüz, surat, çehre
      • Talay: Gereğinden çok.
      • Talip: Arayan, isteyen – Alıcı müşteri
      • Tamay: Dolunay.
      • Tamer: Nitelikli, sayılan kişi.
      • Tan: Güneş doğmadan önceki alaca karanlık, şafak zamanı.
      • Tanay: Şafaktaki ay.
      • Tanberk: Şafak çizgisi – Parlayan şimşek
      • Taner: Şafak gibi aydınlık yiğit.
      • Tanfer: Tan vakti.
      • Tanju: Çinlilerin Türk hükümdarlarına verdiği ad.
      • Tankut: Kutlu, uğurlu sabah.
      • Tansel: Şafak seli, ışık seli.
      • Tarcan: Ayrıcalıklı dost.
      • Tarhan: Oğuzlarda demirci ustası – Tüccarlar – Han ve komutan ünvanı.
      • Tarık: Sabah yıldızı, Zühre, Venüs.
      • Tarkan: İslam’dan önce Türklerin kullandığı vekil, vezir gibi san.
      • Taşkın: 1-Coşmuş, taşmış halde bulunan 2-Akarsuların taşması.
      • Tayfun: Okyanuslarda görülen fırtına.
      • Tayfur: Küçük bir kuş türü.
      • Taygün: Çocuk, torun.
      • Taykut: Kutlu, uğurlu çocuk.
      • Taylan: Yakışıklı ve sırım gibi genç.
      • Tekay: Eşi benzeri görülmemiş.
      • Tekcan: Değerli, eşsiz.
      • Tekin: Tek, eşsiz – Uyanık, tetikte.
      • Teoman: Hun İmparatoru Mete’nin babası.
      • Tercan: Genç, delikanlı – Kırmızı buğday.
      • Tevfik: Uygun düşme, uyma – Başarma – Allah’ın yardımına ulaşma.
      • Tezcan: Telaşlı, heyecanlı.
      • Timuçin: Moğol İmparatoru Cengiz – Katı, sağlam demir.
      • Timur: Demir – Türk-Moğol İmparatoru.
      • Tolay: 1. Cemaat. 2. Topluluk.
      • Toprak: Yer kabuğunun yüzey bölümü.
      • Toygar: Tarlakuşu, turgay.
      • Tufan: Nuh Peygamber zamanındaki güçlü yağmur.
      • Tugay: İki alaydan oluşan askeri birlik.
      • Tuğrul: Ak doğan – Selçuklu’nun kurucusu.
      • Tulga: Miğfer, çelik başlık
      • Tuna: Çok bol – Yavru – Görkemli, gösterişli – Bir akarsu.
      • Tunç: Bakır, çinko, kalay karışımı.
      • Tuncay: Tunç renkli ay.
      • Tuncer: Tunç gibi kuvvetli.
      • Turan: Türklerin en eski yurtlarına verilen ad.
      • Turgay: Boz renkli, tarlalarda bulunan bir tür serçe.
      • Turgut: Oturulacak yer, konut.
      • Turhan: Soylu, seçkin.
      • Türker: Yiğit Türk
    • Toplam isim: 20

      • Uçar: Sezgi, anlayış, dikkat.
      • Ufuk: Herşeye gücü yeten.
      • Uğur: Becerikli,atılgan
      • Uğuralp: Dünya, varlık.
      • Uğurcan: Doğruluk gösteren-Adaletli davranan.
      • Uğut: Baygın, kuru, solgun; bol buğday
      • Ulaç: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan.
      • Ulaş: Çok övülmüş, methedilmiş.
      • Ulubey: Saygın, değerli.
      • Uluç: Beyaz ay, dolunay.
      • Uluğ: Yüce ve saygın kişi.
      • Uluhan: Yüce kağan
      • Umur: 1. Aldırış etme. 2. Tecrübesi çok olan, deneyimli.
      • Umut: Beyaz taç, gelin tacı.
      • Ural: Aydınlık gece.
      • Uras: Saadet, mutluluk
      • Utkan: Din uğruna çalışan.
      • Utku: Yüce, ulu.
      • Uygur: Şanı şerefi en yüksek olan.
      • Uzay: Kızıl kan, boşluk.
    • Toplam isim: 10

      • Ülgen: Yüce, ulu – İyilik tanrısı.
      • Ülker: Boğa burcunda yedi yıldızdan biri.
      • Ümit: Umut.
      • Ümitcan: Umutlu, hayırlı dost.
      • Ünal: Adın duyulsun, tanın.
      • Ünalp: Tanınmış, ünlü yiğit.
      • Ünay: Ay gibi güzel ve şöhretli.
      • Üner: Tanınmış, ünlü.
      • Ünkan: Tanınmış soydan gelen.
      • Üzeyir: Kuran-ı Kerim’de geçen bir isim.
    • Toplam isim: 10

      • Vaha: Çöl ortasında sulak ve yeşil yer.
      • Vahap: Çok bağışlayan, ihsan edici
      • Vakkas: Okçu, savaşçı
      • Varol: Sağlıklı, uzun yaşa.
      • Vasfi: Nitelikle ilgili.
      • Vedat: Sevgi, dostluk.
      • Vefa: Sözünde durma, dostluğunu sürdürme.
      • Velit: Yeni doğmuş çocuk.
      • Volkan: Yanardağ.
      • Vural: Vurarak al.
    • Toplam isim: 20

      • Yağın: Yağmur – Yiğit.
      • Yağız: 1. Esmer 2. Doğru. 3. Yiğit.
      • Yahya: Zekeriya’nın oğlu olan peygamber – Allah lütufkardır anlamında.
      • Yakup: Erkek keklik – Takip eden, izleyen.
      • Yakut: Parlak kırmızı, değerli taş.
      • Yalçın: Sarp – Düz, kaygan – Parlak.
      • Yalın: Sade, çıplak, katışıksız
      • Yalman: Kılıç, kama gibi şeylerin ucu – Sarp, dik.
      • Yaman: 1. Gücü ve becerisi alışılmışın üzerinde olan. 2. Korkulan.
      • Yaşar: Doğan çocuğun uzun ömürlü olması dileğiyle konan bir ad
      • Yasin: Kur’an’ın 36.Suresi.
      • Yavuz: İyi, güzel – Mert, cesur.
      • Yekta: Tek, eşsiz.
      • Yener: Üstün gelen, kazanan.
      • Yıldıray: Parlak, ışık veren ay.
      • Yıldırım: Buluttan yere elektrik boşalması.
      • Yılmaz: Bıkmayan, azimli.
      • Yiğit: Güçlü, yürekli, kahraman, alp.
      • Yücel: Yüksel, yüce hale gel.
      • Yusuf: Yakup Peygamberin oğlu.
    • Toplam isim: 10

      • Zafer: Amaca ulaşma, başarı – Düşmanı yenme.
      • Zahir: Zekeriya’nın oğlu olan peygamber – Allah lütufkardır anlamında.
      • Zahit: Parlak yıldız
      • Zekai: Zeka ile ilgili.
      • Zekeriya: Erkek – Bir peygamber.
      • Zeki: Çabuk anlayan, kavrayan.
      • Zeynel: Zeynelabidin’in kısaltılmışı.
      • Zihni: Akılla ilgili.
      • Ziya: Aydınlık, nur.
      • Zülfükar: Hz. Ali’nin kılıcı.
    • Toplam isim: 122

      • Açangül: Açılan gül çiçeği.
      • Açelya: Fundagillerden çok renkli çiçekler açan bitki.
      • Açılay: Ay’ın şekilleri, yansıması.
      • Adal: Ün kazan.
      • Afet: Ortalığı birbirine katacak kadar güzel kadın.
      • Afife: Namuslu, namusuna çok düşkün olan.
      • Afitap: 1.Güneş. 2. Çok güzel, parlak yüzlü kadın.
      • Ağça: Temiz, saf.
      • Ahenk: Uyum
      • Ahsen: Çok güzel, olağanüstü güzel.
      • Ahu: Ceylan, karaca 2.Çok güzel,ince,zarif kadın.
      • Ahueda: Nazlı güzel.
      • Ahuela: AHUELA:Çok güzel gözlü.
      • Ahugül: Çok güzel.
      • Ahugüzar: Becerikli güzel.
      • Ahunaz: Nazlı güzel,nazenin.
      • Ahunisa: Çok güzel kadın.
      • Ahunur: Göz kamaştıran güzelliğe sahip olan.
      • Ahuse: Coşkulu güzellik
      • Ahuşen: Güzel ve neşeli.
      • Ajda: Filiz,sürgün. Çok genç.
      • Ajlan: Hızlı, çabuk, telaşlı
      • Akasya: Güzel kokulu bir süs bitkisi.
      • Akel: Eli uğurlu anlamında.
      • Akgün: Parlak gün, uğurlu gün, ışıklı.
      • Aksev: Aydınlığı sev,ışık saç.
      • Aksu: Anadolu’da değişik boylarda bir çok akarsuyun adı.
      • Aktan: Ak renkli tan; Kutlu tan, uğurlu tan.
      • Ala: Ela karışık renkli, alaca; Benekli; Tam olgunlaşmamış, yarı olmuş.
      • Alagül: Çok renkli gül.
      • Alçiçek: Kırmızı çiçek.
      • Alçin: Kızıl renkli küçük bir kuş.
      • Aleda: Nazlı, kaprisli
      • Alev: Yanan cisimlerin görüntüsünü tarif etmek için kullanılan bir kelime.
      • Aleyna: Bizim üzerimize olsun.
      • Algin: Birine gönül vermiş, vurgun, tutkun.
      • Algül: Kırmızı gül. Gül kırmızısı.
      • Alim: Gözü gönlü çeken nitelik, çekicilik, gönül çelen güzellik, alben
      • Alin: Yükselen ışık, parlayan, parıldayan.
      • Alisa: 1)Asil soydan olan. 2) Güzel.
      • Alkim: Gökkuşağı.
      • Alkız: Kırmızı yanaklı,sağlıklı kız.
      • Alpike: Kahraman kraliçe.
      • Altin: Yüksek değerli bir maden
      • Alya: Yüksek yer, yükseklik, gök.
      • Amine: Yüreğinde korku olmayan.
      • Andaç: Anılar, hatıralar
      • Anıl: Başkaları tarafından sözün edilsin
      • Anka: Kaf Dağı’nda bulunduğu söylenen masal kuşu
      • Arın: Arı, katışıksız, temiz, kirden uzak
      • Arkın: Yavaş, ağır, sakin
      • Armağan: Hediye, ödül
      • Armina: Emine, korkusuz, yürekli
      • Arnisa: Çok namuslu kadın
      • Arsen: Kurtuluş, özgürlük
      • Arsu: Su kadar berrak
      • Arsun: Yüreğindeki temizliği yansıtan
      • Arya: Operada sanatçının orkestra eşliğinde söylediği uzun şarkı
      • Arzu: Herhangi bir şey için duyulan aşırı istek
      • Arzucan: Candan isteyen.
      • Arzugül: İstenilen,beğenilen gül.
      • Arzum: İsteğim,dileğim,hevesim.
      • Arzunaz: Naz yapan,nazenin.
      • Asalbike: Gerçek hanım, gerçek güzel
      • Asel: Bal, Cennetteki dört sudan bir
      • Asena: Dişi kurt, güzel kız.
      • Aşkım: Sevdiğim,sevgilim.
      • Aşkın: Aşmış, ileri
      • Aslı: Temelli,köklü. Bir şeyin benzeri.
      • Aslıcan: Özü can gibi sevgili.
      • Aslıhan: Han soyundan gelen.
      • Aslım: Özü geçmişe ait.
      • Aslınaz: Nazlı olması geçmişinden gelen.
      • Aslınur: Nur saçan bir geçmişi olan.
      • Aslısu: Geçmişi su gibi berrak ve temiz olan.
      • Asu: Azgın, huysuz,isyan eden. Afacan.
      • Asude: Rahat, huzur içinde olan
      • Asuela: Ela gözlü yaramaz.
      • Asuman: Gökyüzü
      • Asya: Dünyanın en büyük kıtası
      • Ayben: Ben ayım anlamında
      • Aybeniz: Ay gibi parlak tenli,ay benizli.
      • Aybeniz: Ay gibi parlak tenli,ay benizli.
      • Aybike: Ay gibi güzel kız.
      • Aybirgen: Ay veren.
      • Ayça: Yay biçimindeki ay, Hilal.
      • Ayçağ: Ay gibi parlak çağ.
      • Aycan: Ay gibi sevilen,aydınlık can.
      • Ayçan: Ay gibi aydınlık kişi.
      • Ayçiçek: Gün çiçek
      • Ayda: Dere kıyılarında yetişen bir bitki.
      • Aydan: Güzelliğini aydan almış,ay gibi parlak ve güzel
      • Aydeniz: Hem ay, hem de deniz.
      • Aydonat: Işık donat, parlaklık donat anlamında.
      • Ayevi: Ay çevresinde oluşan ışık çemberi.
      • Aygen: Gönül arkadaşı.
      • Aygönül: Güzel gönüllü.
      • Aygün: Hem ay, hem gün.
      • Aykal: Ay gibi parlak ve ışıklı kal.
      • Aykız: Ay+Kız.
      • Ayla: Bazı yıldızların ve ayın etrafındaki ışık çemberi.
      • Aylan: Ay gibi güzel değerlere sahip olan.
      • Aylin: AYLA ile aynı anlamdadır: Bazı yıldızların ve ayın etrafındaki ışık çemberi.
      • Aynur: Ay ışığı.
      • Ayperi: Ay ve peri gibi çok güzel.
      • Aysar: Ayın evrelerine göre huyu değişen kimse.
      • Ayşe: Rahat ve huzur içinde yaşayan.
      • Ayşegül: Güller içinde mutlu yaşayan.
      • Aysel: Ay gibi olan güzelliğiyle nam salmış olan.
      • Aysema: Ay gibi parıldayan yüz.
      • Ayşen: Neşeli,gülen,aydınlık.
      • Ayşenur: Ayşe+Nur isimlerinden bir araya gelmiştir.
      • Ayseren: Güzelliğini gözler önüne seren.
      • Ayşıl: Ay ışığı.
      • Ayşim: Ayşin. Darlak ışık saçan.
      • Aysin: Sen aysın, ay kadar güzelsin.
      • Aysu: Ay gibi parıltılı ve su gibi berrak.
      • Aysun: Ay gibi ışıltılı ve güzel.
      • Ayten: Güzel bir tene sahip olan.
      • Aytu: Aya benzeyen tuğlu.
      • Azize: Saygın,sevgili,kutsal.
      • Azra: Üstünde hiç yürünmemiş kum; Yeni yetme kız.
    • Toplam isim: 81

      • Bade: 1-İlahi aşk, muhabbet ve hakikat 2- Şarap, içki, kadeh
      • Bahar: Yazla kış arasında olan mevsim. Güzellik,gençlik çağı.
      • Baha: Kıymet, değer, para.
      • Bahar: İlkbahar
      • Bala: Yavru çocuk.
      • Balca: Bal gibi, bala benzer.
      • Baler: Tatlı dilli, cana yakın.
      • Balın: Yar, sevgili.
      • Balkın: Pırıldayan, parlak.
      • Banu: Prenses; Hanımefendi. Yeni evli gelin.
      • Banuhan: Hatun hükümdar.
      • Başak: Ekinlerin tanelerini taşıyan baş kısmı.
      • Bediz: Resim, tasvir, süs, bezek.
      • Begüm: Hanım; Kadın hükümdar.
      • Behin: İyinin iyisi.
      • Behiye: Güzel.
      • Belde: Memleket, şehir, kasaba.
      • Belemir: Peygamber çiçeği olarak biliniyor. Açtığı kokusunun dağılmasıyla anlaşılan gizli çiçek anlamında.
      • Belen: Bel, geçit; İki dağ arasından geçen yol.
      • Belfü: Kar tanesi.
      • Belgi: İşaret.
      • Belgin: Kesin ve eksiksiz belirlenen.
      • Belgün: Aydınlık gün.
      • Belin: Korku ile şaşkın şakın bakmak.
      • Beliz: İşaret, iz; alamet
      • Belkıs: Efsaneye göre Hz. Süleyman zamanındaki Saba melikesinin adı.
      • Belma: Uysal,sakin.
      • Belur: Billur,billurdan olan.
      • Benan: Parmak uçları.
      • Benay: Ben ayım, ay gibiyim.
      • Benek: Namuslu kadın.
      • Bengi: Ölümsüz, sonsuz.
      • Bengisu: Ölümsüzlük suyu.
      • Bengül: Gül gibi.
      • Beniz: Yüz.
      • Bennu: Hayali bir kuş.
      • Bennur: Işık saçan.
      • Berfu: Kar tanesi.
      • Bergüzar: Anılmak için verilen şey, andaç.
      • Beria: Olgunluk ve güzelliğiyle üstün olan sevgili.
      • Beril: Zümrüt.
      • Berke: Zerdali, kayısı. Kamçı, değnek.
      • Berna: Bağlı, bağlanmış; Genç, körpe, delikanlı.
      • Berrak: Duru.
      • Berran: Keskin, kesici.
      • Berrin: Berin. En yüksek, en ulu anlamında.
      • Besime: Sevimli,güler yüzlü.
      • Besisu: Bitkilerin damarlarında dolaşan besleyici su.
      • Beste: Bir müzik parçasını oluşturan ezgilerin tümü.
      • Bestegül: Gül kadar güzel ve duygulu.
      • Bestenigar: Türk müziğinde bileşik bir makam.
      • Betül: Betil. Erkeklerden çekinen namuslu kadın, Hz. Meryem ve Hz. Fatma`nın diğer isimleri
      • Beyza: Çok beyaz, lekesiz.
      • Bige: Evlenmemiş,çocuk doğurmamış olan. Sultan.
      • Bihter: Daha iyi, en iyi.
      • Bilcan: Bilgili dost.
      • Bilge: Çok bilgili ve bilgisini yararlı kullanan kişi.
      • Bilget: Havadis, malumat.
      • Bilhan: Çok bilgili.
      • Billur: Pek duru, pürüzsüz
      • Bilnaz: Çok naz eden.
      • Bilnur: Bilge kişi.
      • Bilun: Yarım Ay
      • Binay: Öylesine güzel ki bin ay eder.
      • Bingül: Gülü bol; Gül bahçesi
      • Binnaz: Çok nazlı,cilveli,kaprisli.
      • Binnur: Çok ışıklı, ışığı gür.
      • Biray: Ay gibi tek, eşsiz
      • Birbet: Yüzü benzersiz.
      • Birgen: Yalnız, yalnızlığa alışkın.
      • Birgül: Tek ve güzel bir gül.
      • Biricik: Bir tane, tek, emsalsiz.
      • Birsen: Yalnız sen.
      • Birsu: “Bir içim su” denilebilecek kadar güzel olan.
      • Büge: Bent, su benti.
      • Buket: Çiçek demeti.
      • Büküm: Bükme eylemi.
      • Burçak: Bir bitki.
      • Burçin: Dişi geyik.
      • Burcu: Güzel koku, ıtır.
      • Buse: Öpücük
      • Büşra: Müjde, sevinçli haber.
    • Toplam isim: 26

      • Cahide: Çalışıp çabalayan.
      • Canan: Gönülden sevilmiş, yar.
      • Canay: Ay gibi temiz.
      • Candan: İçten, gönülden.
      • Candaş: Candan, değerli dost.
      • Caneda: İçten, sevimli kişi.
      • Canel: İçten,candan uzatılan dostluk eli.
      • Canfeza: Müzikte bileşik bir makam
      • Cankız: Sevilen, sevimli, şirin kız
      • Cankut: Sevimli, cana yakın
      • Cansel: Hayat veren su.
      • Cansın: İçten, gönüldensin.
      • Cansu: Can suyu. Hayat veren su.
      • Cavidan: Sürekli,kalıcı olan,sonsuz.
      • Celile: Büyük, ulu.
      • Cemile: Hatır hoşluğu için yapılan hareket.
      • Cemre: Ateş parçası, kor; Şubat ayında bir hafta arayla hava, su ve toprakta oluştuğu sanılan sıcaklık yükselişi.
      • Cennet: Çok güzel yer. İyilik yapanların,günahsızların öldükten sonra mutluluğa kavuşacaklarına inanılan yer.
      • Ceren: Çok hızlı koşan, gözlerinin güzelliğiyle ünlü, ince bacaklı, zarif hayvan; ceylan.
      • Cevher: Bir şeyin özü. Güç,enerji.
      • Cevza: İkizler burcunun eski adı.
      • Ceyda: İnce-uzun boyunlu ve güzel.
      • Ceyhan: 1-Adana iline bağlı ilçelerden biri. 2-Türkiye’nin Akdeniz bölgesinde, uzunluğu 576 km. olan bir nehir.
      • Ceylan: Süzgün ve tatlı bakışlı. Yapısı ince ve uyumlu olan. Gözlerinin güzelliğiyle ünlü zarif, ince bacaklı memeli.
      • Cihanbanu: Dünya hükümdarı.
      • Cihannur: Alemi aydınlatan nurlu ışık.
    • Toplam isim: 15

      • Çağ: Belirli bir özellik göz önünde bulundurularak ele alınan zaman dilimi.
      • Çağda: Yeni bir çağa adım atılmış
      • Çağın: Şimşek, yıldırım.
      • Çağla: Badem, kayısı,erik gibi yemişlerin olgunlaşmamış hal
      • Çağnur: Çağına ışık saçan.
      • Çağrı: Davet. Doğan kuşu. Mavi hareli göz.
      • Çevren: Gökyüzünün yerle bitişik gibi görünen kenarları, ufuk.
      • Çiçek: Bir bitkinin değişik renklerle bezenmiş kokulu bölümü.
      • Çiğdem: Akdeniz çevresinde yetişen çok renkli kır bitkisi.
      • Çilay: Ayın üzerinde beliren açık renkli lekeler.
      • Çilen: Hafif yağan yağmur, çisenti.
      • Çiler: Şarkılar söyleyen, şakıyan.
      • Çise: Çise(m). Hafif yağan yağmur(um)
      • Çisil: İnce ince yağan yağmur.
      • Çolpan: Çoban yıldızı.
    • Toplam isim: 50

      • Dalga: Hareketli su kütlesi; Denizin rüzgarlı havada kabarıp kıyıya sürüklenmesi.
      • Damla: Çok küçük miktarda su. Çok az.
      • Defne: Yaprakları güzel kokulu, yaz-kış yeşil olan bir bitki.
      • Demet: Çiçek bağlamı, deste
      • Demi: Kadife,şeftali gibi şeylerin üzerinde bulunan ince tüy.
      • Demre: Noel Baba’nın doğduğu sanılan tarihi yer.
      • Deniz: Yeryüzünün çoğunu örten engin su.
      • Deren: Toplayan, düzenleyen, pekiştiren.
      • Derin: 1.Yüzeyi tabanına uzak olan.2. Çok gelişmiş, çok ilerlemiş. 3. Yoğun. 4. İçten gelen 5.Sığ olmayan.
      • Deryanur: Bilgisiyle ışık saçan.
      • Derya: Büyük deniz anlamında.
      • Desen: Çiçek, çizgi gibi süs şekilleri.
      • Deste: Bağlam, demet.
      • Destegül: Mevlevi dervişlerinin giydiği ince kumaştan yelek. Bağlanmış gül demeti.
      • Devin: Hareket, kımıldanış.
      • Devinsu: Suyun ritmik hareketleri. Akarsu.
      • Devrim: Yerleşik toplumsal düzeni, köklü, hızlı ve geniş kapsamlı olarak niteliksel değiştirme ve yeniden isimlendirme işlemi.
      • Devrin: Bir kişi veya olayın gündemde olduğu tarih dönemi.
      • Dicle: Bir nehir adı. Ulu ırmak.
      • Didar: Güzel yüz. Görme.
      • Dide: Göz, göz bebeği.
      • Didem: Gözüm gibi sevdiğim, sevgilim.
      • Dila: Gönlümü çalan.
      • Dilan: Gönüllerce olan, yürekler dolusu.
      • Dilara: Gönül alan, gönül okşayan.
      • Dilay: Gönle ışık saçan, ay kadar güzel.
      • Dilber: Gönlü yakan güzel. Alımlı güzel kadın.
      • Dildar: Gönlü baskı altında tutan sevgili.
      • Dilde: Ünü her tarafa yayılmış, herkesin konuştuğu, herkesin dilinde olan kimse.
      • Dilek: İstek, rica, arzu.
      • Dilem: Gönül ilacı.
      • Diler: Dilemek eyleminden.
      • Dilhan: İçten ve yürekten konuşan.
      • Dilnişin: Gönülde yer tutan, hoş, güzel.
      • Dilrüba: Gönlü şen, dertsiz.
      • Dilşah: Gönül şahı, sevgili, sultan.
      • Dilseren: Hatiplik yeteneğini gözler önüne seren.
      • Dilsu: Dil+Su anlamındadır.
      • Diniz: Sakin, dingin.
      • Doğangün: Doğmakta olan gün.
      • Doğay: Ayın yeni doğuş hali.
      • Doğa: Yaradılış ve yapı özelliklerinin tümü; Tabiat.
      • Dolunay: Ayın tam yuvarlak olduğu an.
      • Dora: Doruk, zirve.
      • Durugül: Gül gibi temiz olan.
      • Düş: Hayal, rüya, güzel rüya.
      • Düşüm: Hayalimdeki, düşlediğim, istediğim anlamında.
      • Duygu: Kişi, olay ve nesnelerin bireyin iç dünyasında uyandırdığı izlenim.
      • Duygun: Duygulu, hassas, hisli kişi.
      • Duygunisa: Duygulu, hassas kadın.
    • Toplam isim: 47

      • Ebru: 1. Keman kaş. 2. Bulut rengi. 3. Bir sanat dalı
      • Ece: Kraliçe. Güzel kız, kadın.
      • Ecegün: Çok güzel bir günde doğan.
      • Ecem: Kraliçem, sevgili kraliçe anlamında.
      • Ecenaz: Nazlı güzel.
      • Ecesu: Su gibi berrak ve güzel.
      • Ecmel: Çok güzel.
      • Ecren: Allah’ın hediyesi
      • Eda: 1-Naz, cilve. 2-Davranış,tavır. 3-Verme,ödeme. 4-(Namaz için)kılma, yerine getirme. 5-Üslup.
      • Efil: Rüzgar, dalgalanma.
      • Efsun: Büyü, sihir.
      • Eftelya: Deniz kızı
      • Elanaz: Ela gözlü, nazlı güzel.
      • Elanur: Ela gözleriyle nur saçan.
      • Elçin: Deste, tutam.
      • Elçim: 1. Deste, tutam, 2. Daha çok yaz gecelerinde öten bir böcek türü, ağustos böceği, 3. Bulmaca, bilmece.
      • Elif: Kibar, narin yapılı, ince-uzun boylu kız.
      • Elife: Tutku, istek, alışılan şey.
      • Eliz: El izi.
      • Elvan: Renkler, çeşitler.
      • Emel: Arzu, özlem. Amaç, istenen şey.
      • Emet: Bereket, bolluk.
      • Emine: İnanılır, güvenilir.
      • Erçil: Doğru, inanılır, güvenilir kişi.
      • Erda: Beyaz karınca.
      • Erem: Cennet
      • Erendiz: Jüpiter gezegeninin adı.
      • Ervke: Enerji, iş başarma gücü; Nazlı.
      • Erna: İşveli,cilveli,şen şakrak sevgili.
      • Eşay: Ayin güzelliğiyle eşdeğer güzelliğe sahip olan.
      • Esen: Sağlıklı, salim.
      • Esengül: Rüzgar gibi esen, gül gibi güzel kokan.
      • Eser: Emek sonucu ortaya çıkan ürün, yapıt; Yok olmuş bir nesneden kalan parça.
      • Esim: Rüzgar gibi olan.
      • Esin: Sabah rüzgarı.
      • Eşlem: Selametli, güvenilir
      • Esma: İsimler, adlar. Çok yüksek olan.
      • Esmacan: Adı can olan.
      • Esmagül: Adı gül.
      • Esmanur: Adı nur.
      • Esna: Yüksek, yüce. Bir işin yapıldığı an.
      • Esra: En çabuk, çok çabuk.
      • Eva: Havva. Yaratılan ilk kadın.
      • Eyşan: Şanlı güzel, güzelliği ile ünlü
      • Eylül: Sonbaharda bir ay adı.
      • Ezgi: Melodi, şarkı, türkü.
      • Ezgin: Sesi düzenli gelen. Paraca durumu bozuk olan. Çok sıkıntı çekmiş.
    • Toplam isim: 30

      • Fadik: Fatma adının bir söyleniş biçimi
      • Fatma: Çocuğunu sütten kesen kadın.
      • Fatmagül: Gül gibi güzel yeni anne olmuş kadın.
      • Fazilet: Erdemli, iyi ahlaklı.
      • Ferah: Aydınlık, iç açıcı.
      • Ferahgül: Güzelliğiyle neşe saçan.
      • Ferahnur: İnsanın gönlünü ışık saçarak aydınlatan.
      • Feray: Ay ışığı, ayın parlaklığı, ışıltı saçması.
      • Fercan: İnsanın ruhuna aydınlık veren bir içtenliğe sahip olan.
      • Ferda: Gelecek zaman, yarın; Kıyamet.
      • Ferdacan: İçtenliğini hiç kaybetmeyecek olan.
      • Ferhan: Sevinçli, gönlü hoş.
      • Feri: Köke değil dallara ait olan. İkinci derecede olan.
      • Feride: Eşi benzeri olmayan, tek. Çok değerli inci.
      • Feris: Şık, zarif.
      • Ferisu: Temizliği ve berraklığıyla ışık saçan.
      • Fernur: Aydınlık, ışık.
      • Fersude: Eskimiş, yıpranmış, örselenmiş.
      • Ferzin: Kraliçe.
      • Feyza: Bolluk, çokluk, bereket. Taşkın.
      • Feza: Boşluk, sınırsızlık; Uzay.
      • Fidan: Yeni yetişen ağaç.
      • Figen: Yaralayan, kıran
      • Filiz: Tohumdan çıkan sürgün. İnce ve güzel vücutlu.
      • Firdevs: Cennetler. Cennet bahçeleri.
      • Firuze: Açık mavi renkte, değerli bir süs taşı.
      • Fulya: Nergisgillerden güzel kokulu sarı bir çiçek.
      • Funda: Çalı ormanı, çalılık; Püskül, tepelik.
      • Füruzan: Parlayan, parlak.
      • Füsun: Büyü.
    • Toplam isim: 90

      • Gamze: Göz kırpma, gözle işaret; Nazlı bakma; Gülerken bazı kişilerde yanaklarda beliren çukur.
      • Gaye: Amaç, erek.
      • Gazal: Ak geyik, ahu; Geyik yavrusu; Güzel söz (mecazi)
      • Gazel: Konusu daha çok sevgi ve içki olan, manzume; Tek kişinin özel ahenkte okuduğu müzik parçası; Sonbahar vaktinde düşen yapraklar.
      • Gece: Gün batımından ağarmasına kadar geçen süre.
      • Gelincik: Yazın kırlarda yetişen parlak kırmızı renkli bir çiçek.
      • Gerçek: Yakıştırma veya yalanı olmayan.
      • Gizem: Sır; Aklın erişemediği çözülemeyen şey.
      • Gonca: Tam açılmamış çiçek
      • Goncagül: Gül goncası.
      • Gök: Yerin göz ile görülebilen ufuklarından başlayarak yukarıda kubbenin içi gibi gözüken sonsuz boşluk; Mavi renk.
      • Gökben: Ben gökyüzü anlamında.
      • Göknur: Aydınlık gökyüzü, nurlu.
      • Gökçe: 1-Güzel, gösterişli 2-Yiğit, cesur 3-Mavi gözlü.
      • Gökçenaz: Nazlı mavi.
      • Gökçenur: Mavi ışık.
      • Göksu: Türkiye’nin çeşitli yerlerinde bulunan akarsuların adı.
      • Gökyel: Kuzeydoğudan esen rüzgar, poyraz.
      • Gönen: Rutubet, yaşlık; Ekilecek toprağın tavlandırılması.
      • Gönül: İstek, arzu, sevgi.
      • Gönülgül: Gül gibi zarif bir gönlü olan.
      • Görke: Heybetli.
      • Görkem: Göz alıcı ve gösterişli olma durumu, ihtişam.
      • Gözde: Çok sevilen, beğenilen nitelikte olan. Çok güzel.
      • Gözdem: Beğendiğim, sevdiğim, saydığım, bitanem.
      • Gözdenaz: Nazlı güzel.
      • Gözdenur: İnsanlara vermiş olduğu iç huzurla herkesin beğenisini kazanan.
      • Gözen: İlgi çekici, samimi; Sulak yer; Pınar
      • Güher: Cevher.
      • Gül: Gülgillerin örneği olan bitki ve bunun çiçeğine verilen ad; Gülmek eyleminden gül.
      • Gülal: Gülün kırmızısı gibi güzel.
      • Gülay: Gül gibi güzel, ay gibi aydınlık olan.
      • Gülbahar: Ebru yapmakta kullanılan koyu kırmızı toprak rengi
      • Gülben: Gül yüzlü,gül gibi beni olan.
      • Gülbin: Gül fidanı, gül yetişen yer.
      • Gülcan: Gül gibi güzel kişi.
      • Gülce: Gül gibi.
      • Gülçiçek: Her yönüyle güzel olan.
      • Gülçin: Gül toplayan, gül seven.
      • Gülden: Güle ilişkin, gülden yapılmış. Gül soluklu.
      • Güleda: Gül gibi güzel ve nazlı.
      • Gülen: Güleç yüzlü, mutlu anlamında.
      • Gülenay: Güleç ay, gülümseyen ay; Ay gibi gülümseyen güzel.
      • Gülendam: Gül gibi, nazik, güzel, ince
      • Gülfem: Ağzı gül gibi olan
      • Gülfer: Zarifliği ve güzelliğiyle göz kamaştıran.
      • Gülgen: Güler yüzlü.
      • Gülgün: Gül renkli; Gülen, gülümseyen.
      • Gülhan: Gül kadar çok sevilen, han, hakan
      • Gülin: Güzel, zarif.
      • Gülinaz: Nazlı, güzel.
      • Gülistan: Gül bahçesi.
      • Güliz: Gül yetiştiren.
      • Gülizar: Al yanaklı, gül yanaklı; Alaturka müzikte bir bileşik bir makam.
      • Gülnihal: Gül fidanı.
      • Gülnisa: Gül gibi kadınlar anlamında.
      • Gülnur: Işık saçan güzellik.
      • Gülperi: Gizemli gül, saklı gül.
      • Gülriz: Gül saçan.
      • Gülru: Gül yüzlü, gül yanaklı
      • Gülşah: Gül dalı; Güzelliğiyle ün salmış olan.
      • Gülsanem: Çok güzel kadın.
      • Gülse: Gülümsemeye yatkın, gülmesi istenen çocuk
      • Gülselin: GÜLSELİ. Coşkulu bir güzelliğe sahip olan.
      • Gülşen: Gül bahçesi.
      • Gülsu: Gül ve su gibi güzel.
      • Gülsün: Yaşam boyu yüzü gülsün anlamında.
      • Gülten: Gül tenli, vücudu gül gibi
      • Gülüm: Bana ait olan gül. Canım.
      • Gülümse: Tebessüm et.
      • Gün: 24 saatlik zaman dilimi; Güneşin yeryüzüne gönderdiği ışık; Güneş, yaşam.
      • Günal: Işık al, ışıklı ol.
      • Günan: Doğumuyla sevinç getiren; Anılan gün.
      • Günay: Hem gün, hem ay.
      • Günçiçek: Ay çiçek.
      • Günden: Güne ilişkin, güneşe ilişkin; Güneşten bir parça.
      • Gündüz: Günün aydınlık bölümü.
      • Güneş: Çevresindeki gezegenlere ısı ve ışık veren büyük gök cismi.
      • Günhan: Oğuzhan’ın altı oğlundan biri.
      • Günnaz: Nazlı kişi.
      • Günnur: Güneş gibi ışık saçan.
      • Günsu: Gün gibi aydınlık, su gibi berrak.
      • Güray: Bol ışıklı ay, güçlü ay.
      • Gürdal: Güçlü dal, sık dal.
      • Güven: Güvenmekten, yürekli ol anlamında.
      • Güz: Sonbahar.
      • Güzay: Güneş olmayan yer; Kuzey; Güz ve ay.
      • Güzel: Hoşa giden,hayranlık uyandıran.
      • Güzin: Seçilmiş, seçkin, Beğenilen.
      • Güzün: Güz mevsiminde olan.
    • Toplam isim: 30

      • Habibe: Sevgili,seven dost.
      • Hacer:Taş, kaya parçası, çakıl
      • Hafize: Koruyucu, esirgeyici
      • Hale: Ayın çevresindeki ışık halkası.
      • Halenur: Kutsal ışık.
      • Handan: Güleç, sevinçli,şen şakrak.
      • Hande: Gülüş,gülme. Açılma. Eğlenme.
      • Hanife: Allah’ın birliğine inanan; Hz. Muhammed zamanından önce tek tanrıya inanan.
      • Harika: Sıradanlığın üstündeki nitelikleriyle insanda hayranlık uyandıran.
      • Hasibe: Değerli,soyca temiz,soylu.
      • Haslet: Doğuştan gelen güzel huy.
      • Havva: Yaratılan ilk kadın.
      • Hayal: Varmış, olmuş gibi zihinde canlandırılan imge, görüntü.
      • Hayat: Ömür, Yaşam.
      • Hazal: Kuruyup dökülen ağaç yapraklarının güzelliği.
      • Hazan: Sonbahar.
      • Helin: Yuva.
      • Henna: Kına Ağacı.
      • Hera: Mitolojide analığın yüceliğini temsil eden tanrıça.
      • Hesna: Güzel,hanımefendi kadın.
      • Heves: Bir şeye duyulan istek.
      • Hevin: Aşk, Sevda.
      • Hicran: Ayrılık,bir yerden ayrılmak. Ayrılığın sebep olduğu dayanılmaz acı.
      • Hilde: Kurtulmak, yükselmek, ilerlemek.
      • Hilâl: Ayın yay biçimindeki görünüşü,yeni ay,ayça.
      • Hoşseda: Hoşa giden ses.
      • Hülya: İnsanın kurduğu tatlı düş; Sevda.
      • Hüma: Efsanelerde geçen, yere konmayıp sürekli gökte kaldığına inanılan cennet kuşu.
      • Hümeyra: Kızıllık, pembelik.
      • Hüner: İnce ve şaşırtıcı ustalık.
    • Toplam isim: 15

      • Ifakat: Hastalıktan kurtulma, iyileşme, ayılma.
      • Iğıl: Çok ağır akan su.
      • Ilgın: Beyaz ya da pembe, çiçekli, çok hafif yapraklı bir ağaççık (genellikle küçük akarsu kıyılarında bulunur).
      • Ilgım: Çölde uzaktan su gibi görünen ışık yanıltısı, güneş ışınlarının eğilmesiyle ilgili
      • Ilgıt: Esinti ve akış için kullanılan yavaş yavaş anlamında
      • Ilım: Uzlaşmacı yumuşaklık.
      • Iraz:Hakkına rıza gösteren.
      • Irmak: Akarsuların En büyüğü.
      • Işık: Cisimleri görmeyi, renkleri ayırt etmeyi sağlayan fiziksel enerji. Aydınlık,nur.
      • Işıl: Pırıltı, parlaklık, ışık, aydınlık
      • Işılay: Işıltılı ay, parlayan ay.
      • Işıltı: Parıltı, titrek ışık.
      • Işın: Bir kaynaktan belli bir doğrultuya giden ışık çizgisi
      • Işınbıke: Aydınlık saçan kadın.
      • Itır: Güzel koku; El ve yüze sürülen çiçek özü, esans.
    • Toplam isim: 41

      • İclal: Ağırlama,ikram. Büyüklük,ululuk.
      • İdil: Kır yaşamı içinde aşk konusunu işleyen kısa şiir; Volga ırmağına Türkler’in verdiği ad.
      • İdilsu: Su için yazılmış şarkı.
      • İffet: Temizlik, namuslu olmak
      • İklil: Taç esfer.
      • İklim: Bir ülke ya da bölgenin ortalama hava durumunu belirleyen meteorolojik olayların tümü
      • İlayda: Su perisi
      • İlbüke: İlbey hanımı, seçkin hanım.
      • İlcan: Ülkenin canı,sevdiği.
      • İlgi: İki şey arasındaki ilişki; Bir şeye duyulan merak; Eğilim
      • İlgin: Yabancı,gurbette yaşayan.
      • İlgün: Ülke güneşi. Başkaları,yabancılar.
      • İlkbahar: Yılın ılık mevsimi.
      • İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen ad.
      • İlke: Temel alınan düşünce, kural.
      • İlkgüz: Eylül ayı.
      • İlkim: İlk çocuklar için kullanılan adlardan. Önce,öncelikle.
      • İlknur: İlk ışık.
      • İlkyaz: İlkbahar.
      • İlma: Parlatma. Belirleme,işaret etme.
      • İlsel: İlle ilişkili, yurtla ilişkili.
      • İlsu: Ülkenin suyu, bereketi.
      • İmer: Zengin,varlıklı.
      • İmge: Düş, hayal, görüntü, tasarım.
      • İmran: Evine bağlı, evcimen anlamında.
      • İmren: İmrenmek fiilinden, görünen şeyi edinme isteği.
      • İnci: Süslemede kullanılan, istiridyede yetişmiş değerli madde.
      • İncilay: Parlama,ışıldama.
      • İncinur: İnci gibi ışıklı,parlak.
      • İpar: Yüksek dağların kar tutmayan yerlerinde yetişen çiçek
      • İpek: İpekböceği kozasından elde edilen ince, parlak kumaş. Kibar,zarif.
      • İrem: Bahçeleriyle ünlü masal kenti
      • İren: Özgür, serbest
      • İris: Mitolojide Tanrıların elçisi.
      • İsmihan: Hükümdar ismi.
      • İyilem: Güzellik,iyilik.
      • İzel: El izi anlamında.
      • İzem: Büyüklük, ululuk.
      • İzgi: Güzel, adaletli, zeki.
      • İzim: Önceden bulunduğum yerde bıraktığım belirti anlamında.
      • İzlem: İzlemek eylemi.
    • Toplam isim: 10

      • Jade: Yeşim taşı. Yarı değerli yeşil renkli bir taş.
      • Jale: Çiğ, kırağı. Sabahları otların üzerinde olan su damlaları.
      • Jalenur: Parlayan,ışıldayan çiğ.
      • Janseli: Güneşin Doğduğu Yer (Çerkez İsmi).
      • Janset: Güneşin Doğuşu (Çerkez ismi).
      • Jasmin: Yasemin.
      • Jeyan: Kızan, kükreyen.
      • Jinsal: Çağ, yaş, dönem.
      • Jutenya: Bir tane.
      • Jülide: Dağınık,karmakarışık.
    • Toplam isim: 20

      • Kader: Alınyazısı,yazgı. Talih.
      • Kainat: Var edilen şeylerin hepsi, yaratılanlar.
      • Kamelya: Pembe,kırmızı,beyaz çiçekler açan bir süs bitkisi.
      • Kamer: 1. ay; Mecazi parlak ve güzel anlamında.
      • Kamile: Tam,eksiksiz. Kemale ermiş. Bilgin, bilgili.
      • Kamuran: İstediğine ulaşmış, mutlu.
      • Karaca: KARACA: Rengi karaya yakın, esmer; Avrupa ve Asya’nın ılıman bölgelerinde yaşayan kısa ve çatallı boynuzlu bir memeli hayvan.
      • Karanfil: Kokulu bir çiçek.
      • Kardelen: Kar kalkmadan çiçek açan süs bitkisi.
      • Karmen: Parlak kırmızı.
      • Kayra: Yüksek tutulan ya da sayılan birinden gelen iyilik; Tanrıdan geldiğine inanılan iyilik; İhsan, lütuf.
      • Kerime: Cömert. Ulu,büyük. Kız çocuk.
      • Kevser: Cennette bulunduğuna inanılan su.
      • Kıvanç: Sevinç
      • Kıvılcım: Yanmakta olan bir maddeden sıçrayan küçük ateş parçası.
      • Kızıltan: Kızıl renk almış tan.
      • Kösem: Sürünün önünden giden,yol gösteren koç. Cildi temiz,pürüzsüz.
      • Kuğu: Beyaz tüylü bir su kuşu.
      • Kumru: Sevgilisine düşkünlüğüyle bilinen güvercin benzeri bir kuş.
      • Kumsal: Kumla örtülü deniz kıyısı.
    • Toplam isim: 16

      • Laçin: 1. Bir cins şahin. 2. Sarp, yalçın. 3. Şiddetli.
      • Lale: Çan biçiminde bir çiçek.
      • Lalehan: Lalelerin sultanı.
      • Lalezar: Lale yetiştirilen yer,lale bahçesi.
      • Lamia: Parlayan, parlak.
      • Latife: Yumuşak, hoş, güzel, nazik, Güldüren güzel söz, şaka.
      • Lara: Su perisi
      • Leman: Parlama, parıltı.
      • Lemis: Dokunma, elleme.
      • Lerzan: Titreyen, titrek.
      • Leyan: Parlayan,parlayıcı, Konfor, Lüks hayat.
      • Leyla: Saçları gece gibi simsiyah olan kadın; Çok karanlık gecede görülen ışık.
      • Leylifer: Gece ışığı.
      • Lila: Açık eflatun.
      • Linet: Sürgün.
      • Lizge: Çiçek tomurcuğu
    • Toplam isim: 48

      • Macide: Şan ve şeref sahibi
      • Mahire: Hünerli, becerikli.
      • Mahperi: Güzeller güzeli.
      • Maide: Üzerinde yemekler bulunan sofra; Yemek, ziyafet.
      • Makbule: Alınan, kabul olunan, beğenilen
      • Manolya: Bir süs bitkisi.
      • Maral: Dişi geyik.
      • Mavisu: Deniz.
      • Mayıs: Bir Bahar ayı.
      • Mebruke: Kutlu kadın (“mübarek kelimesinin dişisi”).
      • Mediha: Övülen, beğenilen, sevilen kadın.
      • Mehir: Ay parçası.
      • Mehpare: Ay parçası gibi güzel.
      • Mehtap: Ay ışığı, dolunay.
      • Mehveş: Ay gibi güzel kadın.
      • Melda: İnce ve taze bedenli.
      • Melek: Tanrı katında bulunan ruhani varlıkların her biri; Pek güzel, yumuşak huylu ve masum (mecazi).
      • Meliha: Güzel, şirin, sevimli.
      • Melike: Kadın hükümdar, padişah eşi.
      • Melis: Bal, Bal arısı.
      • Melisa: Oğul otu.
      • Meltem: Yazın karadan denize doğru esen yel.
      • Menekşe: Mor beyaz renkli, kokulu, yuvarlak yapraklı bir çiçek.
      • Meral: Dişi geyik, ceylan.
      • Mercan: deniz dibine ağaç gibi kök salarak büyüyen, hayvan gibi duyguya sahip, kırmızı renkli, kalker iskeletli bir canlı türü.
      • Merve: Mekke’de Safa dağının karşısındaki kırmızı renkli tepenin adı.
      • Meryem: İsa peygamberin annesinin adı.
      • Merze: İsa peygamberin annesinin adı.
      • Meva: Sığınılacak yer, yurt, mesken.
      • Mevsim: 1-Yılın güneşin hareketine göre ortaya çıkan dört bölümünden her biri. 2-Dağlamak suretiyle damga vurmak. 3-Belirli vakit, hengâm, dönem 4-Bazı hava olaylarının yoğun olarak göründüğü zaman
      • Meyra: Parıltılı ışık, ışıldayan aydınlık.
      • Meyyal: Meyleden,aşırı istekli. Fazlaca eğilen. Eğik.
      • Mia: Parlayan, parıldayan, parlak.
      • Mihriban: Dost,sevgili,yarendeş. İyi yürekli,güler yüzlü.
      • Mihrican: Dost, sevgili, Sonbahar.
      • Mihrigül: Güler yüzlü, dost, sevecen, güzel.
      • Mihrinaz: Güler yüzlü, dost, sevecen, güzel.
      • Mihrinur: Güldüğünde ışıklar saçan.
      • Mimoza: Bir süs bitkisi.
      • Mina: Mine. Liman. Şişe,cam,billur. Şarap şişesi.
      • Mine: İnce ve parlak nakış; Madenler üzerine vurulan renkli cam tabakası; Şişe, cam, billur sırça.
      • Minel: Cennetteki inci tanesi
      • Miray: Yılın ilk aylarında doğan.
      • Mircan: Güneş gibi aydınlık.
      • Mısra: Manzumenin satırlarından her biri, dizeler.
      • Müge: Güneş gibi aydınlık.
      • Müjde: Sevindirici haber; İyi haber getirene verilen bağış.
      • Müjgan: Kirpikler.
    • Toplam isim: 65

      • Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
      • Nadide: Az bulunur, görülmemiş, Çok değerli, eşsiz.
      • Nadire: Az bulunan.
      • Nagihan: Ansızın, birden.
      • Nağme: Güzel uyumlu ses, ezgi; Birinin yalandan ve nazlanarak söylediği söz.
      • Nahide: Venüs gezegeni. Ergenlik çağında genç kız.
      • Naime: Hoş, zarif kadın.
      • Narin: İnce, ince yapılı, kibar.
      • Naşide: Şair, şiir okuyan ve yazan.
      • Naz: İsteksiz gibi görünen, çekingen davranış.
      • Nazan: Cilve yapan, nazlanan, nazenin.
      • Nazer: Nazar.
      • Nazgül: Gül kadar güzel olan, nazlı.
      • Nazlıgül: Naz yapan han anlamında.
      • Nazlım: Naz yapan; İşveli(m), edalı(m)
      • Necla: Evlat,çocuk. Soylu.
      • Nefise: Çok güzel, değerli.
      • Nehir: Akarsu, ırmak.
      • Nehire: Gereğinden fazla.
      • Nergis: Bir süs bitkisi.
      • Nermin: Yumuşak, narin, ince.
      • Neşe(m): Gönül açıklığı(m), sevinc(im)
      • Nesli: Soylu
      • Neslihan: Han soyundan. Sevgi ile hükmeden.
      • Neslişah: Şah soyundan.
      • Nesrin: Yaban gülü
      • Neşve: Keyif, neşe.
      • Neva: Ses, ahenk; Güç, zenginlik, servet; Nasip; Türk müziğinde bir makam.
      • Nevade: Torun anlamında.
      • Neval: Talih, kader, kısmet.
      • Nevbahar: İlkbahar, ilkyaz.
      • Neveser: Türk Müziğinde Dede Efendi’nin bulduğu bileşik bir makam.
      • Nevgece: Yeni yeni oluşan gece.
      • Nevgül: Yeni açmış gül.
      • Nevid: Yeni, yepyeni.
      • Nevra: Beyaz çiçek, Işıklı olma, parlaklık.
      • Nevres: Yeni yetişen.
      • Neyir: Işıklı, aydınlık, parlak.
      • Nigar: Resim kadar güzel sevgili; Nakış; Resim.
      • Nihal: İnce ve düzgün vücutlu sevgili. Fidan,taze sürgün.
      • Nihan: Saklanmış, gizli olan; Sır.
      • Nil: Çivit. Mısır’da bir nehir.
      • Nilay: Işıklı mavi,ışıklı lacivert.
      • Nilgün: Lacivert renkli, çivit renginde.
      • Nilüfer: Durgun sularda yetişen, değişik renkli ve uzun ömürlü su bitkisi.
      • Niran: Nurlar, aydınlıklar, ışıklar, Ateşler, Cehennem.
      • Nisa: Kadın, kadınlar.
      • Nisan: Gelin çiçeği; İlkbaharın ilk ayı.
      • Nüket: Nükte, zarif, güzel sözler.
      • Nükhet: Güzel koku.
      • Nükte: İnce anlamlı, düşündürücü şaka söz.
      • Nur: Aydınlık, parıltı, parlaklık.
      • Nuran: Nurlu, ışıklı.
      • Nuray: Işık saçan.
      • Nurcan: Aydınlık insan.
      • Nurfer: Işık veren, aydınlatan, ferahlatan.
      • Nurgül: Nur, Gül.
      • Nurgün: Nur, Gün.
      • Nurperi: Bir peri kadar göz kamaştırıcı güzelliğe sahip olan.
      • Nursal: Işıksal, ışıkla ilgili.
      • Nursay: Işık gibi say, ışık gibi bil anlamında.
      • Nurseli: Işık seli (yağmuru) anlamında.
      • Nurseza: Nura layık, ışığa, aydınlığa layık anlamında.
      • Nurten: Işık gibi duru tenli anlamında.
      • Nutiye: Gökyüzündeki en parlak yıldız.
    • Toplam isim: 15

      • Oflaz: Güzel, iyi, sevilen
      • Ogül: Gül gibi güzel.
      • Oksal: Ok at; Oka ilişkin.
      • Okşan: Sevil, şefkat gör.
      • Okyanus: Ana karaları birbirinden ayıran büyük deniz.
      • Olca: Ganimet, bolluk.
      • Olcay: Mutlu, ongun; Rastlantıları düzenlediği ve böylece de insanlara iyi ya da kötü durumlar hazırladığı sanılan şey, şans, talih.
      • Olgaç: Bilgi ve görgüde olgunlaşan.
      • Omay: Gözde, sevilen, beğenilen.
      • Ongu: Sağlık, mutluluk.
      • Ongül: Ön ayak olmak; İlk gül.
      • Orkide: Salepgillerden güzel çiçekli birtakım bitki türlerinin ortak adı.
      • Oya: Bir nesneye oyularak yapılan süs; Genellikle ipek veya ibrişim ile iğne, mekik, tığ kullanılarak yapılan ince dantel.
      • Oylum: Hacim, dirim; İçi oyulmuş, çukur duruma getirilmiş; Resimde derinlik, üç boyutluk etkisi, mimarlıkta mekan karşılığı.
      • Oysu: İnce akan su, derecik.
    • Toplam isim: 25

      • Ödül: Armağan.
      • Ödün: Kendini yücelt. Zaman. Kez, defa.
      • Öget: İyi, uygun, güzel.
      • Önay: Yeni çıkmış ay.
      • Öngül: Direnen, inatçı, Kılavuz, Öncü, teşvik eden.
      • Örgün: Türlü ve düzenli parçalardan oluşan.
      • Övgü: Övme, övmek için söylenen söz.
      • Övgün: Övülmüş, övülen kişi.
      • Övünç: Övünmeye yol açan ya da hak kazandıran şey, kıvanç, sevinç, övünç.
      • Öykü: Hikaye, ayrıntılarıyla anlatılan olay.
      • Öyküm: Benim hikayem
      • Özben: Bireyin kendi varlığı; Gerçek ben anlamında.
      • Özde: Kişinin kendi içinde, özünde, canda olan.
      • Özge: Yabancı, İyi,güzel. Cana yakın, şakacı. Yürekli, gözü pek.
      • Özgen: Başına buyruk. Rahat. Özü geniş. Kuzu kulağı otunun filizi.
      • Özgü: Belli bir şeyde ya da kimsede bulunan, başkasında olmayan
      • Özgül: Gerçek gül, benim gülüm anlamında.
      • Özlem: Bir şeye karşı duyulan istek, bir kimseyi ya da bir şeyi görme, kavuşma isteği; Hasret.
      • Özlen: Görme isteği uyandır, kavuşma isteği ver, seni özlesinler.
      • Öznil: Nil gibi verimli.
      • Öznur: Özü ışıklı, aydınlık.
      • Özsu: Besleyici su, besisuyu, bitkilerin dokularında bulunan su.
      • Özten: Güzel tenli.
      • Özüm: Kardeş gibi görülüp, sevilen.
      • Özün: Şiir, Hak edilmiş ün.
    • Toplam isim: 15

      • Pakize: Temiz, güzel
      • Pamira: Orta Asya’da bir yayla
      • Papatya: Baharda çiçek açan bir kır bitkisi.
      • Parla: Parlamak eyleminden parla, ışık saç; Başarılı ol, ünün sanın artsın; Güzel ol, güzel görünüşlü ol.
      • Pelin: Acı ve güzel kokulu bir bitki.
      • Pelinsu: Pelin+Su, hem pelin hem su anlamında.
      • Pembe: Kırmızı ile beyaz renklerin karışımı olan bir renk
      • Perçem: Kahkül.
      • Peri: Cisimleri çok latif ve görünmez olan hoş yaratık; Güzel insan, güzel kimse.
      • Perran: Uçan, uçucu.
      • Pervin: Ülker yıldızı.
      • Petek: Arıların bal topladıkları balmumu yuvacıkları.
      • Peyda: Belli, açık, ortaya çıkmak, oluşmak.
      • Pınar: Büyük su kaynağı.
      • Pırıltı: Pırıldayan şeyin çıkardığı ışık.
    • Toplam isim: 20

      • Rabia: Dördüncü.
      • Rahime: Acıyan, esirgeyen
      • Rahşan: Parlayan, parlak, aydınlık,ışıltı.
      • Rana: İyi, güzel, yumuşak, hoş.
      • Ravza: Sulu, su yatağı yer; Bahçe.
      • Rebia: Bahar.
      • Renan: Çok ses çıkaran, çınlayan.
      • Rengin: Boyalı, renkli; Hoş, latif ve güzel.
      • Revan: Yürüyen, giden; akan, akıp giden. Ruh, can.
      • Reyhan: Yaprakları güzel kokan bir süs bitkisi, fesleğen.
      • Rezzan: Ağırbaşlı, onurlu.
      • Rima: Dişi ceylan yavrusu.
      • Rosa: Gül rengi,pembe kırmızı arası bir renk.
      • Rüçhan: Üstünlük.
      • Ruhan: Güzel kokulu.
      • Ruhsar: Yanak, yüz, güzel yüz.
      • Ruhşen: Neşeli,canlı.
      • Ruhugül: Gül kadar temiz bir ruha sahip olan.
      • Rukiye: Büyü, sihir.
      • Rüya: Düş; Gerçekleşmesi imkansız durum, hayal; Gerçekleşmesi beklenen şey, umut.
    • Toplam isim: 86

      • Saadet: Mutluluk, sevinçli olma
      • Saba: Gündoğusundan esen hafif ve tatlı rüzgar. Türk müziğinde bir makam.
      • Sabah: Günün ağarmasıyla başlayan ilk saatler.
      • Sabahat: Güzellik, yüz güzelliği
      • Sadem: Duru, saf.
      • Sahra: Kır, ova, çöl.
      • Saliha: Yararlı, iyi, elverişli.
      • Sanal: Sanlı ol, ünlen.
      • Sanem: Çok güzel kadın; Put.
      • Sara: Halis, saf, katkısız.
      • Sare: Olmak, oldu; Cemaat, topluluk; İhtiyaç, susuzluk.
      • Saye: Gölge; Koruma, yardım, sahip çıkma.
      • Saygın: Sayılan, sevilen.
      • Sayıl: Her zaman saygı gör.
      • Sebla: Uzun kirpikli göz.
      • Seçil: Beğeni, sevgi, üstünlük gösterilen.
      • Seda: Ses; Doğa veya bir engele çarpıp geri dönen ses, yankı.
      • Sedef: Midye ve istiridye gibi deniz hayvanlarının kabuğunda bulunan pırıltılı, beyaz, sert bir madde; Bu maddeden yapılmış veya bu madde ile süslenmiş.
      • Seden: Uyanık, tetikte; Gözü açık olmak.
      • Segah: Doğu müziğinin makamlarından.
      • Seher: Tan ağartısı.
      • Sel: Taşkın su.
      • Selda: Bir söğüt cinsi.
      • Selen: Haber, Müjde.
      • Selin: Gür akan su.
      • Selinti: Ufak sel.
      • Selis: Akıcı söz.
      • Selma: Barış içinde, huzur, erinç.
      • Selmin: Barış ve sevgi duygusuyla dolu olan.
      • Selva: Amerika’da Amazon, Afrika’da Nijer ırmakları gibi ekvator bölgesinde büyük suların geçtiği havzalarda bulunan geniş ve balta girmemiş ormanlara verilen ad.
      • Selvi: İnce uzun ağaç.
      • Sema: Gökyüzü; Göç.
      • Semanur: Nurlu gökyüzü.
      • Semen: Yasemin çiçeği. Semizlik.
      • Semin: Değerli, pahalı; Semizlik.
      • Semiramis: Babil’in Asma Bahçeleri’ni kurduran Asur kraliçesi.
      • Semra: Esmer kadın.
      • Sena: Övmek, methetmek; Şimşek parıltısı; Yücelik, yükseklik; Aydınlık; Bir ot adı.
      • Senahan: Metheden, alkışlayan, öven.
      • Senar: Yar, aşık, seven insan.
      • Senay: Ay gibi güzelsin.
      • Senem: Kars dolaylarında kadın ve erkeklerin karşılıklı olarak oynadıkları bir halk dansı; Arapça’da put; Arapça’da kendine tapılacak kadar güzel olan kadın, sevgili, güzel.
      • Sera: Varlıklı olmak, zengin olmak; Şarkı söyleyen; Yer, toprak; Ok yapımında kullanılan bir ağaç.
      • Serap: Çorak yerlerde, çölde, sıcak ve ışığın etkisiyle, ileride, yakında ya da ufukta su veya yeşillik var gibi görünmesi olayı.
      • Seray: Ay gibi güzel.
      • Seren: Gemi direği.
      • Serpil: Gelişmek, büyümek.
      • Serpin: Yağmur.
      • Serra: Rahatlık, kolaylık.
      • Sertab: İnatçı anlamında.
      • Seval: Severek al anlamında.
      • Sevda: Vurgunluk, tutkunluk, aşk; Heves, arzu, kuvvetli istek.
      • Sevdem: Sevginin en son demi.
      • Seven: Bir başkasına sevgi duyan.
      • Sevgi: İnsanı bir şeye ya da bir kişiye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu.
      • Sevgül: Gül gibi sevilen.
      • Sevil: Her zaman sevilen biri ol.
      • Sevim: Sevmek eylemi; Bir kişi ya da bir şeyde bulunan o kişi ya da şeyi başkalarına sevdiren özellik.
      • Sevinç: İstenilen şeyin olmasıyla duyulan coşku.
      • Sevtap: Tapılacak kadar çok sevilen.
      • Seylan: Sel, akma, akış.
      • Seyyal: Akıcı, akışkan.
      • Sezen: Hisseden, sezgili.
      • Sezgi: Sezmek eyleminden sezgi; Sezme yeteneği.
      • Sezin: Sezinleme işi, sezme. Duygulu,anlayışlı.
      • Sibel: Henüz yere düşmemiş yağmur damlası (Fransızca “si belle”: öylesine güzel anlamında).
      • Sıla: Bir süre ayrı kaldığı bir yere veya yakınlarına kavuşmak; Doğup büyüdüğü ve özlediği yer; Bahşiş, hediye; Bağ.
      • Sim: Gümüş gibi parlak ve beyaz.
      • Sima: Yüz, çehre.
      • Simge: Anlamı olan harf, bitki gibi işaretler.
      • Simirina: İzmir’in eski adı. Aynı zamanda Amazon savaşçılarının kraliçesinin adı.
      • Simla: Gökteki parlak yıldız. Karlarla kaplı.
      • Sinem: Yüreğim, çok sevdiğim.
      • Sitare: Yıldız.
      • Soley: Fransızca’da güneş
      • Soneda: Nazlı olmaması temenni edilen.
      • Songüz: Kasım ayının halk arasındaki adı.
      • Sonyaz: Sonbahar.
      • Su: Canlıların yaşaması için en gerekli olan kokusu, rengi olmayan sıvı.
      • Süheyla: Yumuşak ve iyi huylu,mütevazı kadın.
      • Sumru: Bir şeyin yüksek yeri, tepesi.
      • Suna: Boylu, poslu, yakışıklı. Yaban ördeği.
      • Sündüs: Ham ipek, ipekli.
      • Surperi: Peri güzeli.
      • Süsen: Nisan-Haziran dönemlerinde açan güzel kokulu bir çiçek.
      • Suzan: Yakan, yakıcı.
    • Toplam isim: 20

      • Şadan: Neşeli, sevinçli.
      • Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
      • Şaduman: Sevinçli, neşeli, memnun
      • Şafak: Gündoğumundan önceki aydınlık.
      • Şahane: Tam anlamıyla güzel.
      • Şahika: Zirve, doruk.
      • Şahizar: 1-Değerli taşlarla süslü padişah koltuğu 2-sahip çıkan.
      • Şahsanem: Güzel kadınların en güzeli, şaheser.
      • Şahver: Büyük inci.
      • Şakire: Şükreden, durumundan memnun olan kimse.
      • Şanal: Ünlen, ünün yayılsın.
      • Şara: Yol gösteren.
      • Şayeste: Uygun, layık.
      • Şaylan: Övünen, gururlu, neşeli.
      • Şaziment: Allah’a ait olan.
      • Şaziye: Sevinç, gönül ferahlığı.
      • Şebnem: Su damlacığı, çiy.
      • Şefika: Acıyan, esirgeyen.
      • Şehbal: Kuş kanadının en uzun tüyü.
      • Şehime: Akıllı, kurnaz.
      • Şehnaz: 1-Çok nazlı 2-Türk müziğinde bir makam.
      • Şehrazat: Özgür.
      • Şehriban: Şehrin ileri geleni.
      • Şelale: Çağlayanın büyüğü.
      • Şenay: Ayın parlaklığı, güzelliği.
      • Şengül: Güleryüzlü.
      • Şeniz: Mutlu, sevindiren iz, hatıra.
      • Şennur: Neşeli, nurlu.
      • Şevval: Arap takviminin onuncu ayı
      • Şükran: İyilik bilme, minnettarlık
    • Toplam isim: 30

      • Taçnur: Mutluluk.
      • Taçmin: Kraliçe
      • Tahire: Gündoğusundan esen rüzgar.
      • Taibe: Tövbe eden, pişmanlık duyan.
      • Talha: Güzellik.
      • Talia: Güzel, şirin.
      • Taliha: Rastlantıları düzenlediğine ve insanlara iyi veya kötü durumlar hazırladığına inanılan doğa üstü güç, şans, felek.
      • Talya:1. Doğanın uyanışı, baharın müjdesi. 2. Mitolojide doğanın ve hayvanların koruyucusu olan tanrıça.
      • Tanla Gündoğumuyla beraber doğan
      • Tanseli: Şafak vakti gelen sel.
      • Tansu: Göğüsle ilgili.
      • Tanyel: Katıksız, arı – Seçilmiş.
      • Tanyeli: Tan vakti esen rüzgar.
      • Tara: Sahur zamanı doğan kız çocuğuna verilen ad.
      • Tayyibe: 1. İyi davranış. 2. Yatıştırıcı, hoşa giden söz.
      • Tenay: Uygun, yakışan – Yetkili olan – Dine uygun hareket eden.
      • Tendü: Öz, asıl.
      • Tennur: Yüksek, ulu.
      • Tijen: Taç, taçlar.
      • Tilbe: Put – Güzel kadın.
      • Tomris: İskit kraliçesi, kahraman kadın
      • Tomurcuk: Çiçek verecek olan gonca
      • Tuba: 1. Cennette bulunduğun inanılan büyük ağaç. 2. Güzellik, iyilik. 3. Rahat.
      • Tuğçe: Küçük tuğ.
      • Tülay: Ayın ince ışığı.
      • Tülin: Ayın çevresinde görülen ışık halkası.
      • Tulü: Doğuş, doğma (güneş için) anlamında.
      • Tünay: Gece ve ay.
      • Türkan: 1.Kraliçe. 2.Güzel kız
      • Türkü: Yankı, ses.
    • Toplam isim: 10

      • Ubeyde: Tanrının kölesi.
      • Uğurgül: Uğurlu gül.
      • Uhde: Birinin yapmakla yükümlü olduğu iş, görev.
      • Ulca: Savaşta ele geçirilen mal, olca
      • Ulya: En yüce, en ulu, yüksek.
      • Umay: Devlet kuşu .
      • Uraz: Şans, talih
      • Urçuk: İğ, kirmen
      • Utkugül: Zafer gülü
      • Uzel: Usta, becerikli.
    • Toplam isim: 12

      • Üftade: 1. Düşmüş, düşkün. 2. Aşık.
      • Ülker: Gökyüzünün kuzey kıyısında bir yıldız takımının adı
      • Ülkü: Uğur getiren, umut veren.
      • Ümit: Umut
      • Ümmet: 1- Din 2. Hz. Muhammed’e inanarak, onun yaptıklarını ve söylediklerini uygulayarak çevresinde toplanan Müslümanların tümü:
      • Ümmü: Uğur getiren, umut veren.
      • Ümmühan: Hükümdar annesi
      • Ümran: 1.Bayındırlık. 2.Uygarlık, medeniyet. 3.İlerleme, mutluluk, refah.
      • Ünzile: Gönderilmiş.
      • Üstün: İyi nitelikli, yüksek düzeyli
      • Üstünay: Benzerlerinin çok üstünde ve ay gibi güzel
      • Üzgü: Yersiz ve gereksiz olarak çektirilen üzüntü, eziyet.
    • Toplam isim: 10

      • Vahibe: Hibe eden, bağışlayan.
      • Vahide: Tek yalnızca bir tane.
      • Varide: Gelen, erişen – Söylenti.
      • Vecihe: Hoş görünen
      • Vedia: Korunması için bırakılan emanet.
      • Verda: Gül.
      • Vesile: Sebep, elverişli durum
      • Vildan: Yeni doğmuş çocuklar.
      • Vira: Durmadan, aralıksız, sürekli.
      • Vuslat: Kavuşma, ulaşma, yetişme
    • Toplam isim: 15

      • Yade: Hatıra, anı.
      • Yadenur: Kutsal ışık.
      • Yağmur: Bulutlardan yeryüzüne düşen su damlacıkları.
      • Yaprak: Bitkilerin solunumunu sağlayan, yeşil ve türlü biçimlerdeki ince bölüm.
      • Yaren: Dost, arkadaş.
      • Yaşam: Hayat.
      • Yasemin: Çeşitli renklerde kokulu çiçekleri olan bir bitki.
      • Yasmim: Çiçek, sevilen sayılan.
      • Yasmin: Seven, sayılan, sevilen, dışlanmayan, islami insan.
      • Yazel: Günahsız kul.
      • Yazgülü: Yaz ve gül tamlaması, yazın açan gül
      • Yazmira: Evrendeki en parlak yıldız.
      • Yelda: 1.Uzun. 2.Yılın en uzun gecesi.
      • Yelin: Mart ayı
      • Yeliz: Ferah yer, aydınlık, havadar.
      • Yeşim: Açık yeşil ve pembe renkli kolay işlenen değerli bir taş.
      • Yezda: Zerdüştlük inancına göre iyilik tanrısının ismi.
      • Yıldız: Gökyüzündeki ışıklı cisimlerin her biri.
      • Yonca: Çiçekleri kırmızı veya mor renkli çayır bitkilerinin genel adı.
      • Yosma: 1-Zarif, kıymetli. 2. Edalı, işveli. 3. Şen, güzel.
      • Yosun: Çiçeksiz bitkilerin, suların yüzünde ve dibinde bulunan bir türü
      • Yudum: Bir içimlik sıvı.
      • Yurdagül: Ülkene gül. ülken için yararlı ol
      • Yurdanur: Yurdunu aydınlatan
      • Yüksel: Başarı kazan, yücel.
    • Toplam isim: 20

      • Zahide: Doğruluktan ayrılmayan
      • Zehra: Çok beyaz, parlak yüzlü.
      • Zehre: Çiçek.
      • Zeliha: Züleyha, su perisi.
      • Zennan: Kadınlar.
      • Zennur: Zinnur, nurlu, ışıklı.
      • Zeren: Anlayışlı, kavrayışlı.
      • Zerin: Altından ya da altına benzer olan.
      • Zerrin: Altından yapılmış.
      • Zeynep: Süs, bezek.
      • Zinnur: Nurlu, ışıklı
      • Zişan: Şanlı, şerefli – Bir tür lale.
      • Zübeyde: Öz, asıl.
      • Zuhal: Satürn gezegeninin adı.
      • Zühre: Çoban yıldızı, venüs.
      • Zulal: Hafif, güzel, soğuk su.
      • Zülal: Saf, temiz, hafif tatlı su.
      • Züleyha: Su perisi – Hz.Yusuf’un karısı.
      • Zümra: Akıllı, çabuk kavrayan kadın.
      • Zümrüt: Cam parlaklığında, yeşil renkte, saydam bir süs taşı.

©2016 HamileAnneler

E-Bülten

Etkinlikler, Uzman Önerileri, Soru - Cevaplar, Haberler ve daha birçok şeyi kaçırmak istemiyorsan sende bize katıl!