Facebook ile Bağlan

Pozitif Vajinal Doğum Hikayem

Keşke bu hikayem gibi kolay özetlense her şey... ❤️ Bu yazım biraz uzun ama pozitif bir doğum isteyen herkesin okumasını rica ederim ☺️

Hamilelik ve doğum birbirinden özel süreçler... Hamileyken yaşanılan duyguların, hissedilen güzelliklerin tarifi yok, zira doğumun da öyle... O hamilelik sürecinin bambaşkalaşmış belki de en mükemelleşmiş hali... Ben hamileliği çok sevenlerdenim çok şükür stressiz, kaygısız, kusursuz geçirdim hamileliğimi ''belimde bir kaç çatlak haricinde😛''. Sağlıklı beslendim, pilatesimi yaptım, yüzdüm, koştum, eğlendim en önemlisi de birçok hamilelik ve doğum kurslarına katıldım ve bir söyleşide çok özel bir kadınla tanıştım eli öpülesi, baş tacı EBE NAZİFE. Ben normal doğum yapmayı en başından kafama koymuştum Ebe Nazife de sağ olsun olağanüstü yeteneği, profesyonelliği, sakinliği ve cana yakınlığı ile korku ve sancı dolu anlarımı en rahat şekilde atmam için elinden geleni yaparak Ayaz’ı sağlıklı bir şekilde normal doğumla dünyaya getirmem için üstün çaba sarf etti. Kendisi hakkında buraya sınırsız güzel sözcük sıralayabilirim. 😍

Gelelim o malum güne 23 Temmuz gece saat 2:00, suyum geldi, ben anlamadım ilk başta ve uyumaya devam ettim 😄 sabah 4:30 daha fazla su geldi eşimi uyandırdım hiç telaş olmadım sakince hazırlandım, doktorumuzu ve doulam Nazife Ebeyi aradık, hemen herkes geldi hastaneye akrabalarım, arkadaşlarım dahil. İlk başta lay lay lomdu her şey sancılar 60'larda 70'lerde, sakinlik, gülmeler, eğlenmeler falan saat 17:00 benim sancılar 120'lere 150'lere çıkıyor ve hoş geldin gerçek hayat! 😛 Hiç ağlamadım, bağırmadım bile hiç pes etmedim, epidural asla istemedim bir sorun görürseniz direk alın beni sezaryenle dedim ama başaracağımı biliyordum. 😄 Ebe Nazife bir pilates topu getirdi üstünde zıpladım, hareketler yaptım, sancımı en iyi orada dindirdim. Aa bir de sıcak duş en güzeli ve daha birçok şey... Bunların hepsini hastane odasında yaptık saat 20:00 artık doğum başlıyor o kadar uykusuz kaldım ki geceden beri ayaktayım, ne olur ne olmaz diye yemekte vermiyorlar bütün enerjim bitmişti. Ne yapalım artık geri dönüşü yok doğumhaneye girdik, doğuma benimle birlikte eşimin girmesini istedim ama Ebe Nazife'ye o kadar alışmışım ki onun ellerini sıkıyordum sadece onu dinliyorum ve ona güveniyorum... Uyku öyle bir vurdu ki sancı giriyor ıkınıyorum, gidince uykuya dalıyorum sonra tekrar sancı tekrar ıkınma çok komikti gerçekten... Oradan bir ses, "Kafasını görüyorum Göksuu..." Ben hemen uyandım, işin ciddiyetini orada anladım. Bana ne denirse yaptım ve evet, içinden kayıp giden ve biraz sonra ellerinde olacak o can'ın kokusu, bakışı... O an'ı yaşayınca her şey bomboş diyor insan sanki, hiçbir duygu, hiçbir haz koyulamaz ki yerine... Doğar doğmaz ten teması hemen kucağıma verdiler önce kokusunu çektim sonra emzirdim, ben ona sarılırken babası kordonunu kesti, doktorlar ilk kontrollerini kucağımda yaptılar. Benden sonra eşimin gömleğini çıkarıp babayla ten teması yaptık böylece ikimizin kokusunu ve güvenini aldı oğlumuz.

AYAZ şu an 5 aylık ve hala koynumuz onun en güvenli ve en özel yeri orada çok mutlu. ❤️ Biz de onunla çok mutluyuz. Biz doğumdan sonra Ayaz'la fazla oyalanınca merak etmiş dışarıdakiler neden hala çıkmadılar diye. Sonra doğumhanenin kapısı açıldı bir baktım herkes bana bakıyor gülüyor annemler ağlıyor bir anda herkes alkışlamaya başladı beni, tebrikler kucaklar öpücükler orada bir daha anladım ben çok büyük bir iş başardım kendimle gurur duyuyorum.☺️ İşte ben bu en özel an'ı, en güzel biçimde yaşayan şanslı insanlardanım... Sevdiklerimin yardımıyla gayet de beni yormadan geldi minik Ayazcık. 😍

 

Göksu Engin

Yaş:25

İstanbul

Bu içerik için oy ver:
Depresyonla Başa Çıkmak İçin Öneriler
Selmin Kurun (Pozitif Doğum Hikayem)

İlgili Haberler

Yorumlar

 
No comments yet
Zaten Üyemisiniz? Giriş Yapın
Guest
Cuma, 07 Ağustos 2020

©2016 HamileAnneler

E-Bülten

Etkinlikler, Uzman Önerileri, Soru - Cevaplar, Haberler ve daha birçok şeyi kaçırmak istemiyorsan sende bize katıl!