Facebook ile Bağlan

Selmin Kurun (Pozitif Doğum Hikayem)

12 Temmuz 2016, 39 haftalık hamileydim. O gün annemlerle doktor muayenesine gittik. Açılmam 4 cm olduysa, doktorum hastaneye yatışımı yapıp suni sancıyla doğumumu başlatacaktı. Hastane yolu bana gözüktü.😳 Çünkü açılmam 4 cm olmuştu. Çok heyecanlıydım. Eşimi aradım. Hastaneye gidiyoruz hemen gel dedim. Herkes de bir telaş oldu. Ben sadece minik kızım Asya'ya kavuşacağım için çok heyecanlıydım. Hamilelik sürecim o kadar güzel, sorunsuz geçti ki emindim doğumum da bir o kadar güzel geçecekti. Hep pozitif düşündüm, korkmadım. Kendinizi, bebeğinizi kısacası hamileliğinizi sevin çünkü gerçekten tarifi yok bu duygunun...

Hastaneye geldik. Her şey çok hızlı gelişmeye  başladı. Bilgilerimi almak için içeri dünyanın en tatlı ebesi "Ebe Nazife" girdi. Çok rahatladım. Kendisinden doktorum bana bahsetmişti. Anladım ki hep birlikte harika bir doğum gerçekleştirecektik. Saat 16:00 herkes yanımda ben NST'ye bağlıydım, kasılmaların şiddetine bakılıyordu. Sancılarım ufaktan başladı. 70'lere 80'lere çıkıyordu. Hemşireler pilates topunu getirdi ve bazı hareketler yapmaya başladım. Arada kalkıp eşimle uzun yürüyüşler yaptık güle, eğlene, hayaller kurarak... Daha sonra açılmam 7 cm'e ulaşmıştı. Sancılar artmaya başladı. Sakin bir şekilde üstesinden gelmeye çalıştım. Tekrar NST'ye bağlandım ve 120'lere 150'lere ulaşmıştı kasılmalarım. Dayanamayacak durumdaydım. Bütün enerjim bitmişti. Doğumhanede ıkınacak gücümün kalmadığını hissettim ve nolur bana ağrı kesici iğne yapın dediğimi hatırlıyorum. Beni gecikmeli de olsa yarı epiduralle doktorum doğumhaneye aldı. Gelmemiş olan suyumu patlattı. Sonra odaya döndüm. Yoldaki küçük misafirin beklemeye niyeti yoktu açılmam 9 cm'e ulaştı. Saat 20:00'ı gösteriyordu. Doktorum "Gel bakalım tekrar doğumhaneye doğum başlıyor." dedi. Sevdiklerimi arkamda bırakıp uzun bir yola gidiyor gibi hissettim. Eşim elimi hiç bırakmadı. 😍 Doğuma benimle birlikte girdi. En büyük yardımcım oldu. Terimi sildiğini ve sürekli sakin olmamı söylüyordu. Kendisi tam bir doğum koçuydu. 😄

Doğumda bana ne söylendiyse onu yaptım. -Şimdi ıkın, dinlen, derin nefes al, sancın girdiğinde tekrar ıkın derken doktorumun, "Az kaldı kafasını görüyorum son bir kez daha ıkın" dediğini hatırlıyorum. Ama kendimden o kadar geçmişim ki çok yorgundum. Pes etmedim ve son bir kez daha ıkındım. İçimden kayıp çıkan kızımı Ebe Nazif'e ten teması kucağıma verdi. Ben onun kokusunu içime çekerken eşim bir yandan kordonu kesiyordu. Kızım da ben de çok yorulmuştuk. Minicik eliyle buradayım ben geldim der gibi yüzüme dokundu. Sarmaş dolaş olduk üçümüz de. Evet biz artık bir aile olmuştuk. Dışarıda herkes bizi bekliyordu. Yorgundum. Ama gülerek çıktım doğumhaneden. Kendimi hep normal doğuma şartlamıştım, hiç bir aksilik olmadığı sürece... Ve öyle de oldu. Sevdiklerimle birlikte bu özel anı güzel bir şekilde yaşadığım için çok şanslıydım.  Artık benim bir hikayem vardı. Kızım Asya'ya anlatacak pozitif bir hamilelik ve doğum hikayem. 😉

 

Bu içerik için oy ver:
Pozitif Vajinal Doğum Hikayem
Zümra Gündüz Pozitif Doğum Hikayesi

İlgili Haberler

Yorumlar

 
No comments yet
Zaten Üyemisiniz? Giriş Yapın
Guest
Cuma, 07 Ağustos 2020

©2016 HamileAnneler

E-Bülten

Etkinlikler, Uzman Önerileri, Soru - Cevaplar, Haberler ve daha birçok şeyi kaçırmak istemiyorsan sende bize katıl!