Facebook ile Bağlan

Zümra Gündüz Pozitif Doğum Hikayesi

Evet size Çıçaritom'un doğum hikayesinden bahsetmek istiyorum. Aslında kavuşma da denebilir. 7 ay önce Mayıs 14'te başlayan enteresan kasılmalar hissetmeye başladım. Evet bu diğerlerinden oldukça farklıydı. Değişik bir maneviyat hissi heyecan, kuşku, endişe e biraz acemilik... Doğum işi sabır işi belki saatler belki günler sürecekti... Eşime söyledim Yusuf ben biraz kötüleştim ama hastaneye gitmek yok dedim. 41.haftamın içindeyim yerinde oldukça rahattı minik yavrum. Sürekli onunla konuşuyor ve dans ediyordum. Rahimime vücuduma ve varlığıma güveniyordum. Doğum koçum, ebem direkt aklıma gelen isimdi bir solukta aradım. Doğum sancılarımın ne sıklıkla olduğunu sordu ve yapmam gerekenleri söyledi e tabi çoktan yola koyulmuştu. Uyuyamıyordum. Herkes uyuyor ben sabaha kadar evde gezinip sancı çekiyordum. Yorgunluk mutluluk endişe hormonların nirvana yaptığı noktadaydım yani. Neyse evde sürekli bebeğimi dinledi ebemiz, sık sık kontroller yaptı. Spontane başlayacaktı başından beri doğal doğuma gönül vermiştik. 4 gün sancı çektim dolu dolu. Bu sırada merdivenler defalarca inip çıkıldı. Pilates yapıldı. Göğüsler süt dolsun ve doğum başlasın diye devamlı masaj yapıldı. Sürekli ılık duş. Bebekle konuşma. Babaya gaz verme. 😁 Korkmuyordum ama sabırsızlanmaya başlamıştım. Odasına gidip hadi gel be evlat diyordum içten içe. Sık doktor kontrolleri, ardı ardına nst... Tabi ebeveynlerin olumsuz doğum hikayeleri. Dolmuştum yani bitiş noktasındaydım. Mayıs 18 sabaha karşı herkes uyuyor. Ben Uyuyamıyordum günlerdir... Ter ve bel kramplarıyla uyandım. Kimseyi uyandırmadım duşa girdim çantalarımı kontrol ettim. Bebeğimi sevdim ve onu ne kadar istediğimi belirttim. İyi bir takım olacaktık hissediyordum. Günlerdir çektiğim sancı onuda beni de yormuştu. Hareketleri yavaşlamıştı benimde öyle tabi. Artık annemi ve eşimi sakin bir şekilde uyandırmaya karar verdim ve ardından ebemi aradım. Hastane yollarına düştük. Hastaneye yürüyerek gitmek istedim fakat telaşlı baba kanatları altında götürdü bizi. 😊 Sabaha karşı 5'te hastaneye yattım. 4 günün üstüne 15 saat de hastanede sancı çektim. Sarı pilates topuyla aşk yaşadık adeta. Klasik müzikten nefret ettim o gün. 😅 

 

Rahim 4 santimde kaldı.

 

Defalarca muayene edildim fakat olmayacaktı belliydi. Sezaryene hazırlandım ve ameliyathanede buldum kendimi. Eşim, ebem ve ailem tüm gücüyle bana destek oldular ve asansöre bindirdiler. Eşimle el eleydik iyi ki var o. Ameliyathane soğuktu ama Hande Yener çalıyordu. 😂 Doktorumdan ten tene temas talep ettim ve kordonunun geç kesilmesini istedim. Beni tebrik etti, elimi tuttu ve kesinlikle dilediğin gibi gerçekleşecek dedi. Gözlerimi açtığımda pembe buruşuk miniminnacık bir adam vardı yanımda. Bugün 7 aylık hala koynumda.

 

Ve artık Hamza Çınar'dan önce Hamza Çınar'dan sonra diye bir milat belirdi hayatımızda. En hoş gelişti yeryüzüne. Can parçam benim. :) 

 

instagram: cicaritostories

Bu içerik için oy ver:
Selmin Kurun (Pozitif Doğum Hikayem)
Kolik Bebeği Rahatlatıcı Öneriler

İlgili Haberler

Yorumlar

 
No comments yet
Zaten Üyemisiniz? Giriş Yapın
Guest
Cuma, 07 Ağustos 2020

©2016 HamileAnneler

E-Bülten

Etkinlikler, Uzman Önerileri, Soru - Cevaplar, Haberler ve daha birçok şeyi kaçırmak istemiyorsan sende bize katıl!